— 317 - 



verlorgen honig, volgens Muller, Alpenblumen. — {Plante 

 d nectar compUtement caclié, d'ap'ès Muller, AljjenUumeJi). 

 De bloemdekbladen zijn ten getale van 6. Het onderste 

 vormt de lip (lahellum), en is aan zijne basis van een vrij 

 lange, holle s2^oor voorzien. Deze spoor bevat geen honig, 

 maar haar wand bevat eene vloeistof, welke de insecten 

 weten te bemachtigen door van binnen in den wand te 

 boren. De twee zijdelingsche kroonbladen (fig. 9, 4 en 5) zijn 

 meer of minder afstaande, de drie bovenste (fig. 9, i, 2 en 5) 

 zijn los vereenigd tot een soort van helm, die boven de voort- 

 plantingsorganen een dak vormt. De zes kroonbladen zijn bleek- 

 paars, soms bijna wit ; het onderste en de twee zijdelingsche 

 zijn versierd met paarse (op het figuur niet afgebeelde) aderen, 

 die men als honigmerken kan beschouwen. Achter den ingang 

 der spoor verheft zich ^^stempelzuüigynostemium). Hetbovenst 

 gedeelte dezer stempelzuil draagt aan haar voorzijde twee 

 stuifmeelzakjes, waarvan de wanden donkerder zijn dan de 

 overige deelen der bloem. Op de middellinie zijn deze twee 

 zakjes duidelijk gescheiden ; aan hun top zijn zij verbonden 

 door een soort van brug, die niets anders is dan het verbreed 

 uiteinde van het helmbindsel (1). Ieder stuifmeelzakje is 

 peervormig : zijn onderste, versmald gedeelte rust op de 

 bovenzijde van een snavelvormig uitsteeksel h der stempel- 

 zuil, hetwelk naar voren gebogen is. Aan zijn top is deze 

 snavel voorzien van een klein zakje of beursje(2)/i (bursimda). 

 Ieder stuifmeelzakje gaat met een overlangsche spleet open. 

 De inhoud van ieder stuifmeelzakje bestaat uit een enkel 

 peervormig stuifmeelklompje (pollmmm), dat gemakkelijk 

 uit het zakje kan verwijderd worden (zie verder op welke 



(1) Dit helmbindsel is vooral aan de achterzijde van de stempelzuil dui- 

 delijk zichtbaar. 



(2) Dit beursje wordt door Darwin roslellum genoemd. 



