— 320 — 



het beursje gesloten, maar bij de geringste aanraking wordt 

 het geopend : er ontstaat daarbij een dwarse spleet (1), die 

 juist gelegen is voor het kielvormig vliesje (fig. 9, vï) dat zich 

 tusschen de twee stuifmeelzakjes bevindt. De wand van het 

 voorste gedeelte van het zakje wordt aldus tot een soort van 

 onderlip, die kan naar beneden gedrukt worden, waardoor 

 de 2 kleverige lichaampjes ontbloot worden (fig. 12) Zoodra 

 de drukking ophoudt neemt de genoemde onderlip door haar 

 eigen veerkracht, opnieuw haren oorspronkelijkeu stand in : 

 aldus wordt het zakje opnieuw gesloten, en de hechtkliertjes 

 worden opnieuw verborgen. 



Fk;. 14. 



Fi<;. 15. 



FiG. 14. — Orchis mascula. — Stuifmeellichaampjes door draden verbonden, 



kunstmatig van elkander verwijderd. — (Naar Darwin.) 

 Fig. 1.^. — a, stuil'meelklonipje van O. mascula, aan de punt van een potlood 



gehecht. — b, IJ. id. na de beweging. — (Naar Darwix.) 



Laten wij thans onderzoeken op welke wijze dit ingewik- 

 keld mechanisme in werking wordt gebracht. Een insect 

 plaatst zich op de onderlip, die als landingsplaats dienst doet; 

 het tracht met zijn kop in de spoor te dringen, en zoodoende 

 zal het schier onvermijdelijk tegen het beursje stuiten, en de 

 onderlip van het beursje naar beneden drukken. Indien het 

 nu een van de aldus ontbloote hechtkliertjes aanraakt, zal dit 

 k Hertje, door middel van de kleverige stof, aan zijn kop 

 gelijmd worden. Wanneer het insect nu tracht Nveer vrij te 



(1) Misschien ontstaat deze spleet soms van zelf. 



