— 329 — 



De honig wordt afgescheiden door een ringvormige klier rondom 

 den voet van het vruchtbeginsel. Deo helradragers (fllaraenten der 

 meeldraden) zijn aan hun voet verbreed, en de vijf verbreede ge- 

 deelten zijn boven het vruchtbeginsil vereenigd tot een soort van 

 gewelf of honigdeksel; dit honigdeksel vertoont 5 interstarainale 

 openingen, waardoor de honig kan bereikt worden. De helmknoppen 

 gaan aan de buitenzijde open, en er zijn gewoonlijk 3 langere en 

 2 kortere meeldraden. Volgens Kirchner (Flora, blz. 548) zijn de 

 bloemen homogaam. Volgens ScHULz(Beitr.lI, blz. 1 10) gaan de helm- 

 knoppen gewoonlijk open als de stempels reeds volkomen geslachts- 

 rijp zijn; exemplaren met grootere bloemen zijn gewoonlijk (in Zuid- 

 Tyrol)proterandrisch. Spontane zelf bestuiving schier altijd mogelijk : 

 de helmknoppen der langste meeldraden bevinden zich gewoonlijk 

 ongeveer op gelijke hoogte als de 2 divergeerende stempeltakken, 

 en daar deze takken zich meestal tusüchen de helmknoppen bevinden 

 komen zij met het stuifmeel in aanraking (zie flg. 18). Spontane zelf- 

 bestuiving is eveneens mogelijk als de kroon afvalt, of wanneer de 

 bloem zich naar onderen neigt. In den hoogervermelden grootbloemi- 

 gen vorm bereiken de helmknoppen gewoonlijk de basis der stempels 

 niet. 



Zie ook Muller, fertilis. blz. 423 ; Bürgerstein, Ber. deut. bot. 

 Geselisch. 1889, blz. 370 ; en Mac Leod, Bot. Jaarb. I, 1889, blz. 110. 

 In de laatstgenoemde verhandeling hebben wij o. a. een variëteit 

 beschreven wier meeldraden aan hun voet gebogen aanhangsels 

 dragen (zie tig. 18) ; wij hebben ook de aandacht geroepen op het feit, 

 dat in de duinen (te Blankenberghe), de helmknoppen vaak onvrucht- 

 baar worden (parasitaire ontmanning?). De bloemen dezer soort ver- 

 toonen veel verscheidenheid wat de kleur, de grootte, enz. betreft. 

 Zij gaan 's nachts en bij regenachtig weder dicht. 



Bezoekers: Langtongige bijen : Apis mellifica L. ^, 

 27. 6. 87; 14. 7. 87; Melle. — Lepidopteren: Fieris Napi, 

 6. 8. 86, Melle Pieris sp., 16. 7. 87, Gent. 



205. Convolvulus sepium L. — Witte vlinderbloem. 

 {Fleur lépidoptèfophile blanche). 



Stemt in hoofdzaak met de vorige soort overeen, maar de bloem is 

 grooter, geheel wit, en reukeloos; zij blijft bij regenachtig weder 

 open. Volgens Kihchner is zij homogaam. Zelf bevruchting is moge- 



22 



