— 332 - 



bijenbloem. {Fleur mélitlopJiile blanche ou purpurine- 

 rosée). 



Fjg. 20. — Syniphytum officinale. 

 A, Bloem, geheel — ^, ld , onderst gedeelte, een gedeelte der kroon is 

 weggenomen, om den keffelte laten zien. C, ld id , een der keelschubben 

 weggenomen, ten einde 2 meeldraden te laten zien. — st, stijl. — s, schub- 

 ben. — )ii, meeldraad. 



De overhangende bloemen zijn homogaara. De samenneigende helm- 

 knoppen zijn rondom den stijl vereenigd tot een hollen kegel ; de 

 spleten tusschen de meeldraden worden gesloten door 5 Shoekige 

 keelschubben. De lielmknoppen gaan aan de binnenzijde open, alvo- 

 rens de bloem ontluikt : een gedeelte van het stuifmeel wordt ontlast 

 in den hollen kegel, dien de helmknoppen vormen, en het overige 

 gedeelte blijft in de helmknoppen zitten. Honig wordt afgescheiden 

 door een witte ringvormige klier aan den voet van het 4deelig vrucht- 

 beginsel. De totale diepte der kroon bedraagt ongeveer 14 mill. ; 

 het basale, nauwer gedeelte is ongeveer 8 mill. lang. Als een insect 

 zijne slurf tusschen de helmknoppen voert wordt de stuifmeelhou- 

 dende kegel geschud, en daarbij valt een zekere hoeveelheid stuif- 

 meel op den kop van het insect. Daar de stempel voorbij de helm- 

 knoppen uitsteekt wordt hij vóór de helraknoppen aangeraakt, 

 en aldus wordt bevruchting met stuifmeel uit een andere bloem 

 bevorderd. Bij uitblijvend insectenbezoek is spontane zelfbestuiving 

 mogelijk. 



