— 357 — ' '" 



244. Rhinanthus minor Ehrh. - Gele bijenbloem. — 

 [Fl. mélittopliile jaune) . 



Bloemen kleiner, minder in 't oog springend, minder bezocht dan 

 bij de vorige soort. Tanden der bovenlip doorgaans niet blauw ; kroon- 

 buis 7-8 mill. diep. De ingang der kroon is eene 6-7 miil. lange spleet, 

 die tot 4 mill. verminderd wordt door de aangedrukte basis der 

 onderlip. De meeldraden staan achter het vrij gedeelte der spleet : 

 een bij kan haar slurf slechts onder de helmknoppen in de bloem 

 voeren. De stijl wordt naar onderen gebogen, en wordt vóór de 

 helmknoppen door de bij aangeraakt. Uitstrooings-mechanisme van 

 het stuifmeel zooals bij de vorige soort. — Bij uitblijvend insecten- 

 bezoek heeft spontane zelfbestuiving plaats : de ingang der kroon 

 gaat wijder open, daar de onderlip iets naar onderen gebogen en de 

 randen der bovenlip meer van elkander verwijderd worden. Tevens 

 wordt de stijl langer en naar binnen omgebogen op zulke wijze dat 

 de stempel onder de helmknoppen gebracht wordt : stuifmeel kan 

 nu uit de helmknoppen op den stempel vallen (spont. zelfbest.). — 

 (MULLER, fertil., blz. 455). Volgens Muller zijn de beide Rhinanthus- 

 soorten slechts vormen van een en dezelfde soort. 



Bezoekers: (van de beide JiMnanikïis-soorten) : Lang- 

 tongige bijen : Bomhos Jiortoncm, var. nderatusF. $, 6. 6. 91 , 

 Deurel. 



245. Pedicularis sylvatica L. — Roode bijenbloem. — 



(FL mélütophile rouge). 



Evenals bij Rhinanthus en Melamipyrum passen de helmknoppen 

 met hunne randen bij elkander, en alle 4 te zamen vormen een stuif- 

 meelbehouder die door de helmvormige bovenlip tegen regen enz. 

 beschut wordt. Kroonbuis 10 a 14 mill. lang, zoo nauw dat een hom- 

 mel er slechts het voorste gedeelte van zijn kop kan insteken. Honig 

 afgescheiden door de groene klier aan de basis van het vruchtbegin- 

 sel. Basis der onderlip over een lengte van 3-5 mill. tegen bovenlip 

 aangedrukt, waardoor de mond der bloem ten deele gesloten wordt. 

 De bovenlip omsluit de helmknoppen, de top van den stijl kijkt schuin 

 naar onderen buiten de bovenlip uit DeSlobbige onderlip staat scheef, 

 en vormt de landingsplaats voor insecten. Drukt men de onderlip 

 zoover mogelijk naar beneden, dan vormt de mond der bloem een 

 8-10 mill. lange spleet, die slechts 1-2 mill. breed is, op een afstand 



