— 372 - 



Kroonbuis 18-22 mill. lang, van boven genoeg verbreed om döni 

 kop van een hommel binnen te laten, van onderen 2-3 mill. diep met 

 honig gevuld. — Gelijkt in hoofdzaak op G. Tetrahit^ maar honig- 

 merk op de onderlip meer in 't oog springend. Bij uitblijvend insec- 

 tenbezoek draagt de plant zaad . 



270. Betonica officinalis L. — Roode bijenbloem. — 

 {Fl. mélütophite rouge). Inheemsch ? 



271. Stachys silvatica L. — Roode bijenbloem. — 

 {Fl, mélütophile rovge). — (H. Muller, fertil., blz. 486 ; 

 — Heinsiüs, Bot. Jaarb., 1892, blz. 111). 2].. 



Kroonbuis 10-11 mill. diep. Honig afgescheiden door de dikke 

 vleezige schijf, waarop het vruchtbeginsel rust, beschut door een 

 ring van stijve haren die zich van binnen in de kroonbuis, 2-3 mill. 

 boven haren bodem bevindt. Bovenlip betrekkelijk klein, maar 

 groot genoeg om de voortplantingsorganen te beschutten; de onder- 

 lip dient tot landingsplaats. De volgende beschrijving naar Heinsius: 



In het 1« stadium liggen alle helmknoppen nog tegen elkaar, en 

 zijn die der kortste meeldraden gesloten, terwijl de buitenste meel- 

 draden iets naar voren gebogen en hunne helmknoppen geopend zijn. 

 De stempels zijn er nog geheel achter verborgen. — In het 2« stadium 

 hebben zich de buitenste meeldraden op zijde gebogen en zijn 180° 

 gedraaid, zoodat hun (reeds verwelkte en ledige) helmknoppen met 

 de achterzijde naar binnen gekeerd staan. De binnenste zijn nu geo- 

 pend, en naar voren, buiten de bovenlip gebogen. De stempels zijn 

 nog weinig uiteengebogen en staan achter de helmknoppen, tegen de 

 bovenlip aangedrukt. — In het 3« stadium zijn alle helmknoppen 

 verwelkt, de helradraden op zijde gebogen. De stempels staan nu 

 wijd uiteen en door de kromming van den stijl zijn zij een eindweegs 

 naar voren (naar onderen) gebracht. — De bloemen staan schuins 

 naar boven gericht. — Gewoonlijk beginnen hommels en bijen, wan- 

 neer zij een inflorescentie bezoeken, met de onderste bloemeu en 

 begeven zich dan naar boven. 



De door ons onderzochte exemplaren waren niet altijd zoo volko- 

 men proterandrisch als doorHEiNSTus beschreven wordt: de stempels 

 waren reeds uiteengebogen (maar achter de helmknoppen) als de 

 middelste helmknoppen nog bijna volkomen gesloten waren. Aan 

 't eind van den bloei zijn de meeldraden soms weinig op zijde ge- 

 bogen. 



