— 443 — 



raakt (kruisbevruchting). Homogaam. Helmknoppen rondom met 

 stuifmeel bedekt. De helmdragers zijn bekleed met teedere haren : 

 vliegen kneden deze haren tusschen hare mondwerktuigen, waar- 

 schijnlijk wegens het sap dat zij bevatten. — Als de bloem zich 

 sluit (omstreeks 3 ure 's namiddags) wordt de stempel met de 3 

 onderste helmknoppen in aanraking gebracht (spontane zelfbestui- 

 ving). (Muller, fertil., blz. 390.) Wordt schier nooit bezocht. 



383. Lysimachia vulgaris L. — Gele pollenbloem — 

 [FL d pollen, jaune). Muller, Fert., blz. 389. — Mac 

 Leod, Arch. de Biologie, 1886, blz. 156. 



Men vindt bij deze soort veel verscheidenheid, vooral wat de 

 grootte en de kleur der bloemen betreft, 



Vvorm: Kroonslippen 10-11 mill. lang, geel, aan de basis 

 roodachtig, aan den top omgebogen als de bloera volkomen open- 

 gegaan is. Helmdragers rood, aan de basis geel. — Doorgaans 2 

 lange en 3 kortere (vaak ongelijke) meeldraden. Een der korte 

 meeldraden is soms zeer kort. Het is schier onmogelijk 2 bloemen 

 aan te treffen waarin de relatieve lengte der meeldraden juist 

 dezelfde zij. De stijl is doorgaans nagenoeg evenlang als de lange 

 meeldraden : als de helmknoppen omgekanteld worden komt het 

 stuifmeel schier altijd met den stempel in aanraking (spontane 

 zelf bestuiving). In enkele bloemen bevindt zich de stempel 1 mill. 

 boven de helmknoppen. 



2" vorm : Kroonslippen 7-8 mill. lang, geel, aan den top niet 

 omgebogen, miader volkomen uitgespreid dan bij den 1®" vorm. 

 Doorgaans 2 lange en 3 kortere (vaak ongelijke) meeldraden. Men 

 vindt veel verscheidenheid wat de relatieve lengte der meeldraden 

 betreft. Helmdragers geel, aan den top roodachtig. Stempel op 

 gelijke hoogte als de helmknoppen der lange meeldraden, dus 

 spontane zelfbestuiving. 



Overgangen tusschen de beide hier beschreven vormen komen 

 veel voor. Spontane zelfbestuiving is bijna altijd volkomen verze- 

 kerd, maar de bloemen blijven vaak onvruchtbaar. (In 1893 hebben 

 wij te Melle vele planten met goed ontwikkelde vruchten aangetrof- 

 fen, hetgeen misschien aan den buitengewoon warmen zomer van 

 dit jaar moet toegeschreven worden). 



Volgens MULLER zou de stempel van den grootbloeraigen vorm 



