OVER STERIELE MAiS-PLANTEN. 



MET PlUT V, 



DOOR 



Hugo de Vries. 



Sints het jaar 1883 kweek ik eene variëteit van Maïs, 

 waarvan de zaden gewoonlijk in 10 of 12 overlangsche 

 rijen op de kolven geplaatst zijn. Dit ras is in vele 

 kenmerken variabel. De pluimen zijn nu eens sterk, dan 

 weer minder sterk vertakt, en hare takken nu eens 

 opstaande, dan weer uitgespreid en overhangende. De stam 

 draagt aan zijn voet telken jare in een aantal exemplaren 

 zijtakken, de zoogenaamde uitstoelsels, welke nu eens even 

 hoog worden als de hoofdstam, dan weer veel kleiner 

 blijven. De bladeren van sommige exemplaren worden in 

 het najaar rood, van andere verdorren zij zonder deze 

 kleur aan te nemen. Daarenboven vertoont de cultuur 

 telken jare ook grootere variatiën. In de pluimen vindt 

 men somwijlen zaadkorrels, nu eens alleenstaande, dan 

 weer tot kolfjes vereenigd. Dit is in de pluimen aan den 

 top van den stam vrij zeldzaam, in die der uitstoelsels 

 echter vrij veelvuldig. Zaaide ik de zaden uit de pluimen 

 dezer laatsten uit, zoo droegen vele der daaruit voort- 

 gekomen planten ook in de hoofdpluim enkele vrouwelijke 

 bloemen. 



