— 144 — 



deze geheele pluim vervangen door een naakte spil. Deze 

 draagt meestal aan haar top een klein groepje van kelk- 

 kafjes zonder bloempjes (fig. 2), zooals trouwens ook aan 

 het boveneinde van normale pluimen niet zelden het 

 geval is. 



De tweede plaats van vertakking is de onderste helft van 

 den stam. Hier vindt men de kolven, een, twee of drie op 

 elke plant, en meestal daaronder of daarboven nog enkele 

 onontwikkelde. Kolven nu, dragen mijne steriele planten 

 niet, en scheurt men de bladscheeden voorzichtig af, zoo 

 overtuigt men zich, dat in haar oksel nooit iets te bespeuren 

 is, wat naar een onontwikkelde kolf, of ook slechts naar 

 een knop gelijkt. De internodiën naast de kolven plegen, 

 aan de zijde van deze, van een diepe breede gleuf voorzien 

 te zijn; deze gleuf ontbreekt in de steriele exemplaren. 



Ten derde vertakken zich de Maïs-planten, bij krachtigen 

 wasdom, aan haar voet. Zij bestoelen zich, zooals men het 

 noemt. Deze uitstoelsels bereiken enkele malen de lengte 

 van den hoofdstam, meestal blijven zij kleiner. De langsten 

 onder hen dragen eene pluim en een of meer kolven, de 

 kortere meest slechts een kolf, die dan aan hun top beves- 

 tigd is. Deze uitstoelsels, in mijne cultuur aan talrijke 

 normale planten te zien, ontbreken aan alle steriele 

 exemplaren. 



De geheele stam mist dus, vau onderen tot boven, het 

 vermogen om zich te vertakken. Opmerking verdient, ten 

 eerste, dat het wortelsysteem dezer steriele individuen in 

 omvang en vertakking voor dat der normale planten niet 

 onderdoet, zoodat ook het vermogen, om uit den stam bij- 

 wortels voort te brengen, niet verzwakt schijnt te zijn. En 

 ten tweede, dat de steriele planten ook in hare vegetatieve 

 ontwikkeling niet voor de fertiele onderdoen. Zij zijn even 



