— 145 — 



hoog als deze (meest 1,5-1,8 meters), even rijk bebladerd, 

 de bladeren even lang en even breed. Het is dus geenszins 

 ten gevolge van eene kommerlijke ontwikkeling, dat de 

 zijtakken ontbreken ; integendeel, de groei was voor beide 

 soorten van exemplaren een uiterst krachtige. 



De steriele planten op mijne bedden vertoonen, gelijk ik 

 reeds opmerkte, in hoofdzaak alle hetzelfde type. Toch 

 zijn er bij nauwkeurig onderzoek gradatiën te vinden. 

 Deze kunnen in twee groepen gebracht worden. De eene 

 omvat steriele planten, die aan haar uitersten top nog 

 eenige zijtakjes voortbrengen. De andere bestaat uit fertiele 

 exemplaren, wier pluim ten deele onvruchtbaar is. 



Een voorbeeld van de eerste groep is op plaat V in 

 fig. 5 afgebeeld. Men ziet aan den uitersten top een aantal 

 naakte zijtakjes, min of meer penseelvormig vereenigd, In 

 een ander exemplaar waren deze zijtakjes dikker en minder 

 talrijk. In den top, die in fig. 2 is afgebeeld, vond ik tusschen 

 de bovenste kelkkafjes hier en daar enkele kleine naakte 

 takjes, die zeer dun en niet langer dan deze bracteeën 

 waren. 



Trouwens de kelkkafjes zelve moeten natuurlijk aan 

 kleine zijtakjes zitten, alhoewel deze feitelijk te klein zijn, 

 om zichtbaar te zijn. In deze planten was dus het vermogen 

 van vertakking niet volkomen verloren, doch slechts 

 uiterst sterk gereduceerd. 



Als voorbeelden van de tweede groep noem ik twee 

 planten, die elk een kleine kolf droegen. De pluim van de 

 eene was zwalc vertakt, en geheel steriel met uitzondering 

 van den ondersten zijtak, die volkomen normaal was en 

 rijkelijk bloeide. De pluim van de andere droeg slechts 

 steriele en nagenoeg kale zijtakken, doch haar bovenste 

 helft toonde den normalen bouw. 



10 



