ONZE OUDE KRUIDKUNDIGEN, 



UIT EEN FOLKLORISTISCH OOGPUNT, 



DOOR 



Is. Xeirlinck. 



De folklore mag zich niet bepalen bij de geschiedenis 

 van ons volk, zooals het heden leeft en bestaat; haar 

 gebied is wijder en reikt tot in het verleden. Is het 

 belangrijk, ja noodzakelijk alles op te teekenen, wat ons 

 volk leert kennen in het heden, niet min belangrijk 

 kan het wezen na te sporen hoe ons volk was in het 

 verleden. Wat wij vandaag heden noemen zal morgen 

 gisteren zijn. Daarom ook dienen de gebruiken, de 

 gewoonten, de zeden, het geloof en het bijgeloof onzer 

 voorouders bestudeerd te worden en in die richting, 

 eene echt historische, zal ook veel te doen zijn. 



Veel zeg ik — en om die meening te staven behoef 

 ik enkel de aandacht onzer folkloristen op onze oude 

 botanisten te roepen, die alles, wat tot de folklore der 

 plant (sagen en sprookjes uitgezonderd) behoort, met 

 zorg opgeven, en ons het machtige compilatiewerk, 

 dat wij bewonderen moeten, geleverd hebben. 



Welke zijn onze oude kruidkundigen, die voor de 

 geschiedenis onzer folklore moeten geraadpleegd worden ? 



1 



