— 147 — 



van één 16-rijige kolf van 1886 afstamden, nam ik, behalve 

 de 20-rijige kolf, waarvan de nakomelingschap hierboven 

 besproken werd, nog enkele andere kolven om in 1888 uit 

 te zaaien. In de eerste plaats een twaalfrijige kolf. Van 

 deze werden eenige zaden gezaaid in een tuin te Amster- 

 dam, op eenigen afstand gelegen van het physiologisch 

 terrein van den Hortus Botanicus, waar de beschreven 

 hoofdproefwerd genomen. Deze zaden leverden een tiental 

 planten, waaronder er één was, die geheel aan de boven 

 gegeven beschrijving der steriele Maïs-planten voldeed. 



In de tweede plaats zaaide ik te Hilversum, op drogen, 

 vrij onvruchtbaren zandgrond, zaden van vijf kleine kolven 

 van uitstoelsels der cultuur van 1887 uit. Van elke kolf 

 kwamen de zaden op een afzonderlijk bed. De vijf bedden 

 droegen te zamen 87 planten, op twee bedden bevond zich, 

 op elk ééne, steriele Maïs- plant. 



Van vier verschillende kolven uit mijne cultuur van 

 1887 hebben dus zaden de nieuwe variëteit doen 

 ontstaan. De omstandigheden, waaronder de planten uit 

 deze zaden opgroeiden, waren uiterst verschillend. Te 

 Hilversum werden de zaden in het begin van Mei in den 

 open grond gezaaid ; hier hadden zij van het begin af aan 

 met groote droogte te kampen. De zaden uit de twintig- 

 rijige kolf werden daarentegen, elk in een afzonderlijke 

 bloempot, in goede tuinaarde, in het begin van April, in 

 een broeibak gezaaid; gedurende een maand werden de 

 jonge plantjes zoo goed mogelijk verzorgd. Eerst toen zij 

 krachtig begonnen te worden werden zij naar de voor hen 

 bestemde bedden overgebracht en geplant, zonder de kluit 

 te breken. Zij groeiden van den beginne af krachtig ; die 

 te Hilversum bleven steeds zwak. De te Amsterdam 

 gezaaide zaden van de twaalfrijige kolf stonden in goede 

 tuinaarde, doch werden weinig verzorgd. 



