— 151 - 



gemeenschappelijke afstamming als de meest waarschijn- 

 lijke verklaring aan te nemen. Nu misten de moederplanten 

 het vermogen van vertakking niet, en onze verklaring 

 leidt dus noodzakelijk tot de conclusie, dat planten eene 

 eigenschap erven kunnen van ouders, in welke deze niet 

 zichtbaar ontwikkeld was. Trouwens in beginsel is er tegen 

 deze conclusie geen bezwaar, daar hetzelfde o. a. in alle 

 gevallen van atavisme plaats vindt. 



Evenzoo valt de mogelijkheid niet te ontkennen, dat de 

 ouders der eerste Ancon- en Mauchamp-schapen de nieuwe 

 eigenschappen, die eerst in hun kinderen zichtbaar geworden 

 zijn, reeds in latenten toestand bezeten hebben. 



Niets bewijst ons dus, dat wij hier niet met gewone 

 variatiën, doch met verworven eigenschappen te doen 

 zouden hebben. Trouwens Weismann heeft aangetoond, 

 dat in de meeste tegen hem aangevoerde voorbeelden de 

 zoogenoemde verworven eigenschappen niets anders dan 

 gewone variatiën waren (il 



WiLCKENS zegt verder : « Die Fortpflanzungszellen der 

 Eltern des Ankon- und Mauchamp-bockes waren doch 

 höchstwahrscheinlichdenFormen der Eltern entsprechend, 

 und diese besassen die Eigenthümlichkeiten ihrer Kinder 

 nicht. )) Deze waarschijnlijkheid komt mij echter volstrekt 

 niet voor, zoo groot te zijn. Integendeel, het atavisme en 

 talrijke andere verschijnselen uit de leer der erfelijkheid 

 toonen aan, dat de lichaamskenmerken niet zelden volstrekt 

 geen zeker criterium zijn, am de eigenschappen der voort- 

 plantingscellen te beoordeelen. Trouwens reeds Darwin 

 heeft er met nadruk op gewezen, « that the transmission 



(1) Zie o. a. Aug. Weismann, Botanische Beweise für eine Verer- 

 bung erworbener Eigenschaften. Biolog. Centralbl. VIII N" 3, April 

 1888. 



