— 153 — 



Op al deze gevallen nu heeft de kunstterm « verworven 

 eigenschappen » geene betrekking (i). 



Hij is beperkt tot die gevallen, waarin sprake is van 

 cellen, die, tot hetzelfde organisme behoorend, niet van 

 elkander afstammen. De voortplantingscellen en de lichaams- 

 cellen van het volwassen, geslachtsrijpe individu stammen 

 niet van elkander af. Tijdens de ontwikkeling der kiem 

 worden deze groepen langzamerhand van elkander geschei- 

 den. En nu is de vraag of eigenschappen, die in lichaams- 

 cellen na hare afscheiding van de groep der kiemcellen 

 ontstaan, nog overgedragen kunnen worden op die kiem- 

 cellen. Eigenschappen, die na dat tijdstip door de lichaams- 

 cellen verkregen zijn, noemt Weismann, bij uitsluitingvan 

 alle andere, verworven eigenschappen. 



Men kan nu dezen naam goed- of afkeuren; de vraag of 

 zulke eigenschappen op de eicellen over kunnen gaan en 

 dus erfelijk worden, is klaarblijkelijk van hoog weten- 

 schappelijk belang. En het komt mij voor, dat Weismann 

 er volkomen in geslaagd is, aan te toonen, dat zulk eene 

 overdracht, ter verklaring van de ons bekende verschijn- 

 selen van erfelijkheid, nergens behoeft te worden aange- 

 nomen. 



"Verklaring der plaat V. 



Fig. 1. Een steriele Maïs-plant, hoog 1,80 meter. In de plaats der 

 pluim staat een naakte spil, die slechts aan haar top een 

 klein groepje bracteeën draagt. Kolven en uitstoelsels 

 ontbreken. 



(1) De definitie van Wilckens, dat de verworven eigenschappen 

 diegene zijn, « welche Thiere von ihren Eltern niclit ererbt liaben 

 konnten » is dus ook niet volliomen juist. 



