— 160 — 



[ingezogen]), en het organismus gaat een tijdperk van rust 

 in : het wordt afgerond, een dikkere wand ontstaat lang- 

 zamerhand, en alle bewegingen houden op ; zelfs de amae- 

 boïde vormveranderingen komen niet langer voor. 



Tweede toestand : 



Amaeba. Welhaast verschijnt echter aan de opper- 

 vlakte der sfeer, een heldere protoplasmalaag (fig. 1 , 3, 4) 

 die duidelijk, ofschoon niet in sterke mate, amaeboïde 

 bewegingen vertoont ; het organisme is den amaeba- 

 toestand ingetreden. Binnen weinig tijds vertoont zich een 

 tamelijk ver gedreven inwikkeling in den bouw. Van 

 buiten naar binnen vinden wij achtereenvolgens : eene 

 dunne membraan, een helderen protoplasma-zoom a, eene 

 laag korrelig protoplasma (3, en eene laag helder proto- 

 plasma y, waardoor een klomp ingesloten wordt. Niet 

 zelden vindt men behalve de laag |3 eene andere, heldere 

 (op de plaat niet afgebeelde) laag, die zich tusschen y en de 

 korrelige laag [3 vertoont. Aan de buitenzijde der laag y 

 komt steeds eene duidelijke membraan voor. De centrale 

 klomp heeft ons bij verdere navorsching toegeschenen, 

 alsof hij uit onverteerde overblijfsels van het voedsel bestond. 

 Deze overblijfsels worden door de Monadine tot een bal 

 samengepakt en als het ware terzijde geschoven, daar 

 hunne tegenwoordigheid anders wellicht eenige levens- 

 verrichting mocht storen. Dit is immers de regel bij de 

 Monadinen, als b. v. Pseudospora parasitica, ColpodeUa 

 pugnax, Vampyrella sptrogi/rae, enz. Kenmerkend is bij 

 de Monadine X, evenals bij Endohiella Banibekii, dat al de 

 bewegingen, behalve in den toestand van zwermspore, 

 gering en moeilijk waar te nemen zijn. De heldere proto- 

 plasma-zoom a is uitwendig doorgaans tamelijk afgerond; 

 zijn inwendig oppervlak is daarentegen onregelmatig. 



