— 163 — 



te vreezen valt, daar de vetblaasjes steeds aan hun eigen- 

 aardigen glans en hunne afmetingen licht te erkennen zijn. 



Wij vermoeden dat die protoplasma-klompjes het begin 

 der sporevorming voorstellen. Wij vonden eenige malen 

 een ledig zakje, dat langs eene breede opening (fig. 13) 

 zijn inhoud scheen verloren te hebben : wellicht was het 

 eene zioermsporevormende zoocyste {zoocysta zoospori- 

 para). Wij hebben evenwel nog de noodige waarnemingen 

 niet kunnen doen om daarover een oordeel te vellen, en 

 zullen ook daarop in eene andere nota terugkomen. 



In de meeste gevallen greep de verdeeling van den 

 protoplasmazoom in klompjes geen plaats, en er ontstond 

 daarentegen eene dusgenoemde Dauercyste (D. Op den 

 wand vormden zich een aantal wratachtige verhevenheden, 

 die eindelijk de gedaante van regelmatige (ofschoon niet 

 altijd even groote) kanteelen aannamen. Daarbij waren 

 individueele verschillen niet zeldzaam. De algemeene vorm 

 bleef volkomen regelmatig. Eene duidelijke grens tusschen 

 den wand en de daarop ingeplante kanteelen is moeielijk te 

 bepalen ; deze laatste zijn echter veel helderder dan de 

 wand, waardoor zij soms moeielijk waarneembaar zijn. 

 Wellicht stemmen zij overeen met de straalsgewijze 

 strepen, die wij bij den vorm A in den uitwendigen proto- 

 plasmazoom zullen zien ontstaan (fig. 15, 16 en 18). 



AMAEBA A. (Fig. 5, 14 a 18.) In de amaeba A treft 

 men, zooals wij hooger zegden, een centralen bruinge- 

 kleurden klomp aan, waarschijnlijk het overblijfsel van 

 onverteerd voedsel. Het bladgroen en het protoplasma der 

 waardcel, waarin de Monadine woekert, worden door haar 

 opgenomen en verteerd ; de onverteerde overblijfsels worden 



(1) Eene overeenkomstige Nederlandsche uitdrukking kennen wij 

 niet. 



