— 176 - 



Ranuneulus aquatilis. Kiemt het zaad onder water, dan zijn de 

 zaadlobben bijna draad vormig en is het eerste blad kort gesteeld 

 en uit drie haardunne slippen samengesteld, terwijl de volgende 

 bladeren volkomen het uitzicht (trichotomisch verdeeld en draad- 

 vormig) van den watervorm vertoonen (PI. VII a, fig. I.) Grijpt de 

 kieming op vochtigen grond plaats, dan zijn integendeel de zaadlob- 

 ben veel broeder en aan haren top afgerond; het eerste blad is lang 

 gesteeld en in 3 of 5 slippen verdeeld ; de insnijdingen bereiken ech- 

 ter de basis van het blad niet. Dat alles is ook toepasselijk op de vol- 

 gende bladeren, met dit onderscheid, dat deze een grooter aantal 

 sUppenvertoonen(flg.2). Niet al leen in den uitwendigen vorm, maar 

 ook in de inwendige structuur is verschil ontstaan : bij de lucht- 

 bladeren vinden wij een onderscheid tusschen onder- en bovenzijde 

 (spons- en paUssadenweefsel); bij de andere is de bouw bijna 

 radial geworden en aan de buitenzijde komt overal hetzelfde weefsel 

 voor (cellen wier zijden evenwijdig loopen met de oppervlakte 

 van het blad). De luchtbladeren zijn stijf; de andere slap (ten 

 gevolge van het gedeeltelijk onderblijven van het vaatstelsel); de 

 landvorm is ineengedrongen, dewijl de stengelleden kort gewor- 

 den zyn. Toch kunnen beide vormen gemakkelijk in elkandar 

 overgaan; plaatst men b, v. een in de lucht gegroeid individu van 

 Ranuneulus aquatilis in het water, dan sterven wel is waar de 

 reeds bestaande bladeren af, daar zij reeds te zeer vervormd zijn 

 om in het nieuwe midden voort te kunnen leven, maar de jonge 

 deelen, namelijk de knoppen in de oksels der oude bladeren, ont- 

 wikkelen zich met al de karakters van den watervorm. Het 

 omgekeerde grijpt plaats, wanneer men een onder water gegroeid 

 exemplaar in de lucht op vochtigen grond brengt. Eindelijk ont- 

 wikkelt Ranuneulus aquatilis ook nog zwembladeren : het blad, 

 in wiens oksel zich een bloemknop bevindt, kan zich in zekere 

 omstandigheden (die nog niet duidelijk bepaald zijn) wijzigen; het 

 wordt dikker en niervorraig met meer of min ingesneden randen; 

 zijne rol is gemakkelijk te begrijpen : het dient tot steun aan de 

 bloem en moet deze tegen omkantelen behoeden. 



Behalve Ranuneulus aquatilis, die al de vormen achtereen- 

 volgens aannemen kan, vertoonen andere gewassen, hoewel niet 

 zoo sterk, dan toch in zekere mate, dergelijke verschillen : 



