— 178 — 



Wanneer echter sommige planten dezer groep in te diep of te 

 sterk stroomend water groeien, zoodat de bloemsteel (waarvan 

 de lengte nochtans volgens de omstandigheden zeer gemakkelijk 

 verandert) den waterspiegel niet bereiken kan, dan vindt men 

 dikwerf niet-opengaande bloemen, {kleistogamie) (Ranunculus 

 aquatilis, Alisma natans). Dit is echter slechts eene uitzondering. 

 Andere planten verheffen ook hare bloemen boven het water, maar 

 de bloembekleedsels (kelk en kroon) zijn zoo weinig in 't oog sprin- 

 gend dat slechts zelden bevruchting door tusschenkomst der in- 

 secten plaats heeft; integendeel schijnen de meeste soorten door 

 behulp van den wind {anemophüe planten) bevrucht te worden 

 (Myriophylluin; soorten van het geslacht Potamogeton, Calli- 

 tricJie, enz.). Bij sommige zijn de bloemen eenslachtig, waarbij de 

 vrouwelyke het onderste gedeelte, de mannelijke het bovenste 

 deel van de bloeiwijze innemen. 



Vervolgens treffen wij eene derde groep planten aan, waarvan 

 Vallisneria spiralis ons tot voorbeeld zal strekken. De plant leeft 

 op den bodem van het water en bezit een korten, ineengedrongen 

 stengel ; de mannelijke en vrouwelijke bloemen ontstaan in de 

 oksels der Ujnvormige bladeren, op verschillende individuen. De 

 vrouwelijke bloem is steeds alleenstaande ; zij verheft zich op een 

 zeer langen dunnen steel tot aan den waterspiegel en vertoont, na 

 het opengaan, een kleinen driebladigeu kelk, drie bijna gansch 

 verkrompen kroonbladeren, en drie groote, roodbruine, hartvor- 

 mige stempels. De mannelijke bloemen zijn tot groepjes vereenigd; 

 naarmate zi.j zich ontwikkelen, komen zij van de plant los, rijzen 

 naar boven, dank aan de lucht die zij omsluiten, en drijven los 

 aan de oppervlakte rond; de kelkbladeren zijn ingerold en de 

 meeldraden staan stijf vooruit; de stuifraeelkorrels zijn groot en 

 kleverig ; komt nu een meeldraad, door de bewegingen van het 

 water, in aanraking met de stempels eener $ bloem, dan bli,jft het 

 stuifmeel er aankleven en grijpt de bevruchting plaats. De steel 

 der vrouwelijke bloem rolt zich daarna weder in om de vrucht 

 onder het water te laten rijp worden. Andere planten, als Elodea 

 canadensis, HydriUa verticillata^ enz. sluiten zich door het 

 uitzicht harer bloemen en hare bevruchtingswijze bij Vallisneria 

 aan. 



