— 26 - 



Wanneer de bewerktuiging eener bloem volkomen over- 

 eenstemt {in harmonie is) met den aard en de handelwijs 

 van hare bezoekers, mag men aannemen dat de anthophile 

 insectenfauna onveranderd gebleven is sedert den tijd, 

 waarin de bloem, onder den invloed der natuurlijke selectie, 

 hare hedendaagsche gedaante aangenomen heeft. Vindt men 

 integendeel tusschen den bouw eener bloem en den aard 

 van hare bezoekers eene werkelijke disharmonie (i), zoo 

 mag daaruit besloten worden dat de fauna naderhand 

 gewijzigd werd, hetzij door de verhuizing der plant naar 

 eene nieuwe landstreek met verschillende insectenfauna, 

 hetzij door het verdwijnen van zekere insectenvormen, of 

 het verschijnen van andere vormen, of door eenige andere 

 oorzaak. 



Zic'laar, in zeer korte woorden, de grondtrekken van 

 Hermann Müller's bloeinentheorie. Die theorie berust, 

 in de eerste plaats, op de vergelijkende studie van bloemen 

 en insecten : H. Muller heeft den bouw van een groot 

 getal bloemen zorgvuldig onderzocht, en daarenboven 

 zijne aandacht gevestigd op de bewerktuiging der bloembe- 

 zoekende insecten; hij heeft, met onvermoeibaar geduld, 

 gadegeslagen op welke wijze de insecten zich in de bloemen 

 gedragen, op welke manier zij honig zuigen, stuifmeel 

 nuttigen en verzamelen, en de bevruchting bewerken ; 

 die studie heeft hem bekend gemaakt met de verschillende 

 vormen van wederzijdsche aanpassing van bloemen en 

 insecten, waarvan wij hierboven een beknopt overzicht 

 gegeven hebben. 



(1) Wanneer b. v. eene bloem met blootliggenden honig hoofdza- 

 kelijk door vlinders bezocht wordt. 



