- 194 — 



zij een streng evenwijdigen loop, maar wanneer een bundel in de 

 nabijheid van een knoop gekomen is, splitst hij zich in twee 

 deelen die zijdelings uit elkander wijken, en zich ieder met een 

 overeenstemmende streng, door splitsing van den naasten vaat- 

 bundel ontstaan, gaan vereenigen . Op die wijze wordt een nieuwe 

 bundel samengesteld, die in grootte den eersten evenaart, en naar 

 den volgenden knoop afloopt. Het gevolg dier vertakking is dat 

 aan iederen knoop de stand der vaatbuudels afwisselt, wat men 

 bij de Paardestaarten ook waarneemt (PI. VIIl, fig. 4). 



ledere vaatbundel wordt aan zijn binnenzijde vergezeld door 

 een kanaal, dat van knoop tot knoop afdaalt, en evenals de sten- 

 gelholte, aldaar door een dwars tusschenschot afgesloten is. Bij 

 jonge Calamieten zijn die kanalen, die dus tusschen het hout en 

 het merg gelegen zijn, altijd voorhanden; maar in oudere stam- 

 men, waaruit het merg verdwenen is, blijft natuurlijk geen spoor 

 der kanalen meer over, en dan is de stengelholte begrensd door 

 eene golvende oppervlakte, die aan iederen knoop ophoudt, om 

 voorbij den dwarsen scheidswand te verschijnen. Het kan 

 gebeuren, al is het zelden, dat die ruimten nog met haar weefsel 

 opgevuld zijn, en volgens Solms Laubach, zou dat weefsel niets 

 anders voorstellen dan de initiale vaatstreng. 



De meeste Calamietenstengels vertoonen een ver gevorderden 

 secundairen diktegroei; veel kleiner integendeel is het getal dier 

 stengels die hunne primaire weefsels alleen behouden hebben. 

 Daar, volgens Brongniart, geen secundaire diktegroei bij 

 Vaatkryptogamen kan plaats grijpen, denkt die schrijver beide 

 Calamietengroepen van elkander te moeten scheiden; en hij wil 

 de verdikte soorten [Calamodendron Brongn) bij de Naaktzadigen 

 aansluiten. Renault is nog verder gegaan; hij heeft Calamo- 

 dendron bij de Gnetacëen gerangschikt. Wanneer men echter 

 overweegt dat Calamodendron en de niet verdikte Calamieten 

 [Calamites Brongn.) door hun algemeenen bouw zeer nauw ver- 

 want zijn, en dat bij Jsoetes, onder de levende Vaatkryptogamen, 

 een echte secundaire diktegroei voorkomt, schijnt Brongniart's 

 meening verkeerd te zijn, en zouden veeleer, zooals Schimper, 

 WiLLiAMSON en andere denken, alle Calamieten in ééne zelfde 

 afdeeliug moeten vereenigd worden. 



