— 196 — 



Zij bestaat in 't algemeen uit gewoon celweefsel dat sklerenchym- 

 lagen bevat. In zekere gevallen schijnt dat sklerenchym te 

 bestaan uit bundels, die op de gansche lengte van den stam op 

 allerlei wijze elkander kruisen, en een netwerk samenstellen, 

 door de mazen van hetwelk de vaatbundels dringen, die naar 

 bladeren, takken en wortels afgezonden worden. Die eigenaardige 

 bouw van den bast, die men bij vele planten van het steenkooltijd- 

 perk aantreft, is bekend onderden naam van dictyoxylonstructuur, 

 naar een geslachtsnaam gegeven aan eene Lepidodendronschors, 

 die zulk een bouw vertoonde. Aan den omtrek van den stam zijn 

 de bastvezels op eene doorsnede in stralende rijen gerangschikt t 

 het is dus zeer waarschijnlijk dat een tweede secundaire dikte- 

 groei, waardoor nieuwe sklereuchymlagen aan de reeds bestaan- 

 den toegevoegd werden, in de Calamietenstammen voorkwam. 

 Het is echter bij de Lepidodendreën dat wij dat verschijnsel in zijn 

 volmaaksten vorm zullen leeren kennen. 



Behalve de versteende overblijfsels en de indrukken van de 

 oppervlakte der Calamieteo, zijn de meeste fossielen die tot dat 

 geslacht behooren trouwe afbeeldsels der mergholte van den 

 stam. Die holte is met zand opgevuld geweest ; het omringende 

 weefsel is verkoold, en in de meeste gevallen verdwenen, en het 

 zand is naderhand tot zandsteen samengekoekt. De aldus gevormde 

 steenkernen geven, maar natuurlijk omgekeerd, de meeste bijzon- 

 heden weder der inwendige oppervlakte, waarmede het zand in 

 aanraking is gekomen : overlangsche ribben, die over de opper- 

 vlakte dier steenkernen loopen, stellen de mergstralen voor, 

 terwijl de vaatbundels, die in de mergholte uitsprongen, overlan- 

 sche sleuven hebben achtergelaten, üewoonlijk ziet men, op die 

 afgietsels, onder de knoopen, uitpuiüngen die krans wijze gerang- 

 schikt en aan de ribben vastgehecht zijn ; in zekere gevallen 

 hebben zij het uitzicht van de spaken van een wiel: het zi^jn de 

 afdrukken der infranodale gangen. 



Sommige steenkernen worden beschouwd als aikomstig van 

 den wortelstok van Calamites, omdat zij aan hunne oppervlakte 

 strepen vertoonen, die van de knoopen uitgaan, en waarin Weiss 

 de afdrukken van wortels erkend heeft. Op die steenkernen kun- 

 nen ook takken zitten, die aan hun aanhechtingspunt versmald 



