- 201 - 



hetgeen trouwens bij nu levende planten meer dan eens voor- 

 komt. 



Waar twee vaatbundels elkander ontmoeten, ziet men een 

 groot getal der vaten van iederen bundel zich van de overige 

 afscheiden (Pl.VIII, f. 5, n), zijdelings in het weefsel van den merg- 

 straal dringen, en schuins naar boven loopen. Wanneer men ze 

 volgt, bemerkt men dat het grootste getal van hen eindigen, na 

 eenen zekeren afstand doorloopen te hebben : zij schijnen in het 

 celweefsel te verdwijnen. De overblijvende vaten ontmoeten 

 weldra elkander, en smelten toteenen enkelen vaatbundel samen, 

 die nu, dwars door den mergstraal heen, naar eenen wortel loopt, 

 die hij gelast is van voedsel te voorzien. 



De schors van Stigmaria eindelijk is samengesteld uit cclweef- 

 sel, waarin men eene meer of min ontwikkelde laag uitgerekte 

 bastelementeu aantreft, wier wanden door houtstof verdikt zijn. 

 Die bast is uit stralende rijen van vezels samengesteld, en onder- 

 gaat secundairen diktegroei. De buitenste laag cel weefsel zet 

 zich voort in de wortels, en omringt de vaatbundels dezer laatsten. 

 Evenals bij de Wolfsklauwen {Lt/copodiaceën) is geen duidelijk 

 begrensde opperhuid te zien. 



Brongniart heeft tusschen Lepidodendron en SigiUaria een 

 onderscheid van gelijken aard gemaakt als tusschen Calamites en 

 CalamodendronMoi^Qxx^ hem, en Renalxt, Grand' Eury, Dawson 

 en anderen deelen zijne zienswijze, zouden de stammen, wier 

 oppervlakte de kenmerken van Lepidodendron draagt, uitslui- 

 tend primaire vaatbundels bezitten, terwijl bij SigiUaria secun- 

 daire diktegroei zou voorkomen. Volgens genoemde schrijvers 

 moei SigiUaria {QVQUdls, Calamodendron, zie bdz. 194) naast de 

 Cycadeën gerangschikt worden. Wij weten echter dat bij sommige 

 Vaatcryptogamen, nl. Isoëtes, wezenlijk secundaire diktegroei 

 voorkomt ; daarenboven maakt eene andere, -nog treffender 

 bewijsreden Brongniart's theorie zeer onwaarschijnlijk: William- 

 soN bevond immers dat, bij sommige exemplaren van Lepidoden- 

 dron, het xyleem ongetwijfeld door toevoeging van nieuwe lagen 

 verdikt werd, terwijl bij vele andere exemplaren geen secundair 

 hout te bespeuren was ; en hij bewijst dat men trapsgewijze kan 

 opklimmen, van Lepidodendronsoovien die geen of zeer weinig 



