— 209 — 



zoodat iedere hoek twee tanden vertoont. Deze zijn door de aan- 

 vangselementen van den vaatbundel gevormd, en volgens Van 

 TiEGHEM, is de gansche driehoekige streng gevormd door het 

 samensmelten van zes paarsgewijs vereenigde bundels. De eerste 

 lagen die de cambiale diktegroei voortbrengt bedekken alleen de 

 vlakken van den prismatischen vaatbundel, en daar de secundaire 

 vaten, die tegen het midden van ieder vlak ontstaan, grooter zijn 

 dan die der uiteinden, wordt het prisma meer en meer afgerond, 

 totdat het eindelijk in een cylinder overgaat. Dan is er een stil- 

 stand in den diktegroei, waarna opnieuw lagen van secundair 

 hout gevormd worden ; doch, daar de eerste vaten dier tweede 

 laag veel kleiner zijn dan die, welke vóór den stilstand ontstaan 

 zijn, is er een duidelijke grensUjn tusschen die twee deelen. 

 Daarna sch^nt de diktegroei niet meer onderbroken te zijn 

 geweest ; want meer naar buiten is geene verdeeling in lange 

 meer te bespeuren (PI. VIII, f. 1.) 



In het steenkooltijdperk hebben ook de varen*, te oordeelen 

 naar de overvloedige massa harer overblijfsels, een ontwikkeling 

 bereikt waarvan men nu de weerga niet meer vindt. Ook in deze 

 nfdeeling der Vaatkryptogamen werden de individuen buitenge- 

 Avoon groot, en hun getal moet ontzettend geweest zijn. Wat 

 haren bouw betreft, die was niet merkelijk verschillend van dien 

 der hedendaagsche soorten derzelfde afdeeling. Op de stammen 

 die men gevonden heeft kan men, wel is waar, slechts zelden 

 dien bouw onderzoeken ; doch die welke men heeft kunnen bestu- 

 deeren vertoonen nagenoeg dezelfde structuur als de Varens van 

 het tegenwoordig tijdperk. Bijzondere melding verdienen evenwel 

 de stammen, die ais Psaronim beschreven zijn, en algemeen 

 beschouwd worden als toebehoorende aan Marattiaceën. Deze 

 familie was overvloedig vertegenwoordigd. Wat deze stammen 

 kenmerkt, is vooreerts de bouw hunner vaatbundels, die tot 

 verschillende concentrische ringen samengegroeid zijn, en ten 

 andere het overgroot getal toevallige wortels, die door de schors 

 heenboren, en den stam uitermate verdikken. 



De bladeren der palaeozoïsche Varens vertoonden ook niets 

 afwijkends in hun iuwendigen bouw ; onder de opperhuid was 

 dikwijls, aan de bovenzijde, slderenchym voorhanden ; daarou- 



14 



