— 92 - 



vertoonen op hunne beide zijden eene overlangsche groef, 

 die zich van den vruchtsteel tot den stijl uitstrekt, en 

 met het inwendig tusschenschot overeenstemt. Ieder 

 vruchtje bevat 14 a 20 lensvormige, langronde, geelachtige 

 zaadjes van omtrent 1 mm. lengte. 



Wanneer men, in de maanden Juli-Augustus, een tros van 

 V. arvensis bij droog weder onderzoekt, vindt men : 

 1" van onderen eenige rijpe, halfgeopende vruchtjes, die 

 reeds een gedeelte hunner zaden (soms al hunne zaden) 

 hebben verloren. De twee vruchtkleppen (de vrucht is 

 hokverdeelend; de vruchtkleppen laten langs de randen 

 der vrucht van elkander los) vertoonen onregelmatige 

 bochten en plooien. De zaden, die nog in deze vruchten 

 liggen, vallen niet uit wanneer men de plant schudt, 

 want zij kleven aan elkander en aan de vruchtkleppen, 

 ofschoon de organische samenhang met de vrucht (navel- 

 streng) reeds verbroken zij. Men treft daarenboven talrijke 

 zaden aan, die reeds de vruchtjes verlaten hebben, maar 

 niet op den grond gevallen zijn, en aan verschillende 

 deelen der moederplant (stengel, schut-, kelkbladeren, 

 vruchtsteel, enz.) geplakt zijn. — 2° hooger draagt de tros 

 een aantal rijpe, dicht-gesloten vruchten. — 3° daarboven 

 eenige onrijpe vruchten, in verschillende ontwikkelingstoe- 

 standen. — 4° eindelijk, in de nabijheid van den top, 

 bloemen en bloemknoppen. 



Wanneer men zulk een stengel bij regenachtig weder 

 (in Juli 1888 vond men daartoe schier dagelijks gelegen- 

 heid) onderzoekt, vindt men niet alleen de onderste vruch- 

 ten, maar alle rijpe vruchten wijd open ; de zaden zijn los, 

 maar vallen niet rechtstreeks op den grond, daar de vrucht- 

 kleppen, evenals bij vele andere planten, een soort van 

 beker vormen, waarin zij blijven liggen. 



