- 93 — 



Ook de zaden, die, buiten de vruchtjes, aan de verschil- 

 lende deelen der moederplant geplakt zijn, komen alsdan 

 zeer gemakkelijk los, maar vallen van zelf niet af. 



Wij willen thans, naar aanleiding dier waarnemingen 

 in het open veld, proefondervindelijk te werk gaan : wij 

 plaatsen eenige rijpe, gesloten, droge vruchten in water, 

 en bemerken dat de vruchtkleppen na een of twee minuten 

 wijd opengaan ; de zaden komen los, vallen, bij de minste 

 aanraking, op den bodem van het vat waarin de proef 

 genomen wordt. Door bevochtiging ontwikkelt zich op de 

 buitenvlakte der zaden eene laag slijm, die week blijft 

 zoolang zij vochtig is, door uitdroging hard wordt en 

 alsdan, evenals gom, de zaden vastplakt aan de voorwerpen 

 waarmede zij in aanraking zijn (i). Wij hebben eenige 

 bevochtigde zaden op eene glasplaat gelegd en laten 

 drogen : de zaden plakten zoo stevig aan het glas, 

 dat men ze, noch door hevig schudden, noch zelfs door 

 kloppen kon losmaken : na zes weken zaten zij nog even 

 vast als den eersten dag. Door bevochtiging werd de 

 slijmlaag daarentegen schier onmiddellijk week, en de 

 zaden kwamen dan gemakkelijk los. 



Wanneer men de geopende vruchten uit het water neemt 

 en laat drogen, gaan zij weder dicht, maar gewoonlijk niet 

 zoo volkomen als voor de bevochtiging. De proef kan 

 met dezelfde vrucht verscheidene achtervolgende malen 

 herhaald worden, en gelukt evengoed met vruchten 

 die nog zaden bevatten als met zulke, die reeds hunne 

 zaden hebben verloren. Eindelijk gaat de vrucht niet meer 

 volkomen dicht, maar blijft half open, zelfs wanneer zij 



(1) De slijmlaag ontstaat door het opzwellen der uitwendige cellen 

 der zaadliuid. 



