— 97 — 



gaan niet door bevochtiging, maar door uitdroging open ; 

 de zaden worden op geringen afstand geworpen wanneer 

 de lange vruchtstengel door den wind geschud wordt. Het 

 schudde7i wordt bevorderd door de volgende bijzonder- 

 heden : r de as, waarop de vruchtjes ingeplant zijn, is 

 lang, tamelijk dun en draagt gesteelde hauwtjes in haar 

 bovenste, beweegbaarst gedeelte ; 2" na verwijdering der 

 vruchtkleppen van de onderste vruchten blijven de vliezige 

 tusschenschotten over ; deze hebben een verticalen stand, 

 waardoor zij zeer geschikt zijn om wind te vangen, en 

 bevorderen door hunne tegenwoordigheid het afschudden 

 der zaden die zich nog in de bovenste, jongere vruchtjes 

 bevinden. — De zaden kunnen aan de moederplant niet 

 kleven, daar de hauwtjes wijd afstaan, en de steel waarop 

 zij ingeplant zijn naakt is. 



De slijralaag der zaadhuid heeft dus bij Teesdalia eene 

 andere rol (i) te vervullen dan bij Veronica arvensis. 



Dit opstel lag reeds ter pers, toen wij Kirchner's pas 

 verschenen Flora von Stuttgart (2) ontvingen. In dat werk 

 worden de volgende bijzonderheden medegedeeld omtrent 

 de hooger besproken Veronica-^oovien : 



V. Serpyllifolia (loc. cit. bdz. 590) : Wanneer de 

 vruchtjes met water bevochtigd worden gaan zij open, 

 derwijze dat de vruchtkleppen zich bijna horizontaal 

 uitbreiden : de aldus volkomen blootgelegde zaden worden 

 door den regen weggespoeld. 



(1) Van die rol werd tot heden geene bevredigende verklaring 

 gegeven. 



(2) D'' O . KiRCHNER, Flora von Stuttgart und Umgebung, mit beson- 

 derer Berücksichtigung der pflanzenbiologischen Verhaltnisse. Stutt- 

 gart, 1888. Verlag von Eugen Ulmer. 



7 



