— 091 ^ 



vooral bij de Diatomaceën : het geslacht 'Grammatophora, voor- 

 namelijk. G. subtüissinia, een der beste proef-objecten, vertoont 

 golfvormige verheven strepen die een hinderpaal zijn voor eene 

 volkomen instelling ; de geslachten Amphititras, Heliopelia, Cam- 

 pylodiscus, Aulacodisciis, en andere, die ook cirkelvormig zijn, 

 en die men daarom de - Schijfvormigen " noemt, vcrtoonen golfs- 

 gewijze plooien die gelijkmatig rondom het centrum loopen; 

 daaruit volgt dat, wanneer men een vlak van het voorwerp instelt, 

 de Diatomacee een onduidelijk, stervormig figuur vertoont 

 waarvan de takken gescheiden zijn door duidelijke lijnen; deze 

 lijnen zyn de snijlijnen van de gewelfde oppervlakte en het focale 

 vlak. Eindelijk zijn er Diatomaceën, zooals Campylodiscus nori- 

 cus en Surirella spiralis, waarvan de schaal zoodanig gebogen is, 

 dat men haren vorm slechts bij zwakke vergrootingen kan her- 

 kennen. Om zulke voorwerpen af te teekenen behoeft men slechts 

 a-ihtereenvolgens het beeld der verscheidene vlakken op het papier 

 te laten vallen ; deze methode heeft men ook op de photographie 

 toegepast, zich hierop steunende, dat eene plaat achtereenvolgens 

 den indruk kan ontvangen van verscheidene beelden zonder dat 

 deze ineensmelten ; maar terwyl de teekening toelaat een onbe- 

 paald aantal vlakken af te beelden, mag bi.j de photomicrographie 

 het getal der expositiën niet grooter zijn dan vier, anders loopt 

 men gevaar eene onduidelijke proef te bekomen Deze handelwijze 

 kan in vele gevallen uitstekende diensten bewijzen, nooit echter 

 is de photographie daarbij zoo fijn en zoo duidelijk als met eene 

 enkele expositie . 



Iedereen weet dat de photographie de kleuren met hare echte 

 waarde niet wedergeeft ; het rood en het geel, die voor het oog 

 klaar schijnen, worden bijna in zuiver zwart wedergegeven, 

 terwijl het tegenovergestelde plaats grijpt voor het blauw en 

 het paars, waarvan de tint voor het oog meestal donker is. Indien 

 wij eene doorsnede van eenen boomtak photographeeren, waar- 

 van het celweefsel rozerood en het hout paars gekleurd zijn, dan 

 zal op de proef het hout bleek en het cel weefsel donker zijn. 



Die onvolmaaktheid der photographische methode levert echter 

 geen bezwaar op, wanneer de voorwerpen grijskleurig zijn, dat 

 wil zeggen, wanneer hun beeld slechts gevormd is door eene 



