

- 245 — 



vruchting is op die wijze verzekerd. Wij vinden dus, bij E. lutea, 

 evenals bij de vorige soorten, een vrouwelijk en een mannelijk 

 tijdperk, gevolgd door een tijdperk van spontane zelfbevruchting, 

 maar de inrichting der bloem is volkomen verschillend. Schr. 

 doet terecht opmerken, dat de bevruchtingswijze goede kenmer- 

 ken oplevert, waardoor niet alleen de soorten, maar zelfs de 

 geslachten kunnen onderscheiden worden. Zoo b. v. E. odontites 

 vertoont in hare bevruchtingswijze eene nauwe verwantschap met 

 Bartsia ; Eiiphr, lutea herinnert Tozzia, en moet wellicht van 

 de overige Euphi^asia-soorten gescheiden en als de vertegenwoor- 

 diger van een afzonderlijk geslacht [Orthantha Bentham) 

 beschouwd worden. J. Mac Leod. 



nunniiiar. Over het invoeren van hommels in Nieuic-Zeeland. 

 — Transactions of the entomological society of London for the 

 year 1886. Blz. 32-34. 



Dit kort bericht heeft onbctwijfeld aanspraak op de belang, 

 stelling der kruidkundigen. In 1885 werden twee partijen hom- 

 mels (samen omtrent 100 stuk) naar Nieuw-Zeeland gevoerd en bij 

 Lyttelton in vrijheid gesteld. Reeds den volgenden zomer hadden 

 zij zich tot Timaru, West-Coast-Road en Slenmark verspreid, en 

 op verbazende wijze vermenigvuldigd. Door een landbouwer werd 

 bericht, dat zijne roode klaver, ten gevolge van hommelbezoek, 

 buitengewoon veel zaden voortgebracht had. 



(Botanisches Centralblatt, Bd. 35, p. 53). 



\. F. w. sciiiiuper. Die Wechselbeziehuugen zicischen Pflan- 

 zen und Ameisen im tropischen Amerika; in Botanische 

 Mittheilangen aus den Tropen, Heft I. Jena, Gustav Fischer, 

 1888. — 97 blz. 8° en 3 platen. 



De reiziger in het tropisch Amerika wordt, gewoonlijk kort na 

 zijne aankomst, verrast door het gezicht van een stroom van 

 bladstukjes die zich, in een woud of een tuin, over den grond 

 bewegen. Die stukjes zijn ten hoogste een halven-cent groot, en 

 worden gedragen door bruine mieren, die Ivolomsgewijs optrek- 

 ken. Midden in de colonne en aan hare zijden zien wij mieren 

 derzelfde soort, die onbeladen in tegengestelde richting mar- 

 cheeren. 



