— 253 — 



Aiiiia BatcMou, The effect of Cross- fertilization on inconspicuous 

 Floioers. — Annals of Botany, Vol. I, N°^ III en IV, Fcbruary 1888; 

 blz. 255-261. — Oxford, Horace Hart, Clarendon press. 



Darwin's klassieke ontlerzoekingen hebben geleerd dat plan- 

 ten, die aan kruisbevruchting haar ontstaan te danken hebben, 

 krachtiger en beter uitgerust zijn tot den strijd om het bestaan 

 dan zulke, die door zolfbevruchting worden voortgebracht. 

 Darwin's proeven werden echter schier uitsluitend genomen met 

 planten, die groote, gekleurde, honigrijke bloemen dragen (b. v. 

 Ipomaea piirpiirea, Mimidus luteus, Digitalis purpurea, Calceo- 

 laria, Linaria vulgaris, Verbasciim thapsus, Salvia coccinea, 

 Origanum vidgare, Brassica oleracea, Dianihus caryophylleus, 

 enz.), in hare natuurlijke groeiplaatsen regelmatig door insecten 

 bezocht worden, en dus in de vrije natuur gewoonlijk (sommige 

 soorten uitsluitend) kruisbevrucht zaad voortbrengen. 



Is de wet, uit die proefnemingen afgeleid, ook geldig voor kleine 

 bloempjes, die gewoonlijk door geene insecten bezocht worden, 

 en bij wie de zolfbevruchting de regel is ? Darwin vermoedt, dat 

 kruisbevruchting ook voor zulke bloempjes voordeelig is ; want 

 waren die planten niet in staat om uit toevallige kruisbevruchting 

 nut te trekken, zoo zouden hare bloemen naar allen schyn cleisto- 

 garaisch geworden zijn. 



De volgende onderzoekingen werden ondernomen, om een 

 rechtstreeks antwoord op lioogergesteldc vraag te vinden. De 

 proeven werden genomen met Senecio vulgaris, Capsella tursa- 

 pastoris en Stellaria media. 



Senecio vulgaris. Jonge individuen, van dezelfde localiteit 

 afkomstig, werden in potten grootgebracht. Twee bloemhoofdjes 

 van eene der planten werden kruisbevrucht {wanneer de meeste 

 stempels uitgespreid waren) door er een bloemhoofdje eener 

 andere plant, dat geheel met rijp stuifmeel overdekt was, over 

 te wrijven. Twee bloemhoofdjes derzelfde plant werden aan hen 

 zelve overgelaten, ten einde de zolfbevruchting te laten geschiedeu. 

 Wanneer de vruchtjes rijp waren werden zij onderzocht: de 

 twee zelfbevruchte hoofdjes bevatten samen 69 vruchtjes en 42 

 onvruchtbare vruchtbeginsels ; de twee kruisbevruchte integen- 

 deel 125 goede zaden en slechts 8 mislukte. Er was dus een aan- 



