- 107 — 



helmknoppen ; zij is dus gjnodioecisch. De tweeslachtige 

 bloemen zijn, door de grootte van kelk en kroon, en door 

 de wederzijdsche lengte van meeldraden en stijl, onderling 

 verschillend, en in zeer ongelijke maat tot kruisbevruchting 

 aangepast. 



1. Tioeeslachtige bloemen. De kroon is trechtervormig, 

 30 a 35 millimeters diep, 40 a 50 millimeters wijd. Zij is 

 lichtrood, met een overlangschen, witten band in het 

 midden van iedere kroonslip ; het hart der bloem is 

 geelachtig. 



In lederen meeldraad onderscheiden wij een onderste, 

 verbreed voetstuk, en een veel dunner en langereindstuk, dat 

 den helmknop draagt. De onderste verbreede voetstukken 

 zijn tegen elkander aangedrukt, en vormen samen een 

 soort van gewelf (het honigdeksel), waaronder het vrucht- 

 beginsel en de honig verborgen zijn. De dunne eindstukken 

 staan overeind in 't midden der bloem, en zijn rond den 

 stijl tot eene zuil vereenigd. 



Het honigdeksel vertoont vijf nauwe openingen, die 

 tusschen de meeldraden begrepen zijn, en tot den honig 

 toegang verleenen. Hoogergemelde vijf witte banden der 

 kroon loopenals het ware naar die openingen toe, en moeten 

 dus als honigwijzers(\) beschouwd worden. Tusschen 

 de overeindstaande deelen der meeldraden zijn vijf 

 spleten begrepen ; hunne randen zijn bezet met stijve 

 haren, waardoor de spleten versperd zijn. Het vrucht- 

 beginsel — ovarium — isrondachtig,enaanzijnvoetomringd 

 door eene ringvormige, oranjekleurige honigklier, waarvan 

 het volumen somwijlen dat van het vruchtbeginsel overtreft. 



(1) Wij vertalen het Duitscli woord Saftmal (in 't Engelscli honey- 

 guide of path-finder) door honigwijzer. 



