- 262 - 



door hem genomen proeven bewijzen dat alle meristeemcellen, 

 zoowel van den stengel als van den wortel der Phanero- 

 garaen, vacuolen inhouden. Cellen van wieren en zwammen, 

 embryozakken, eicellen en stuifmeelkorrels bevatten insgelijks 

 vacuolen. In de meeste gevallen is het voldoende deze cellen te 

 onderzoeken in eene 5 °/o suikeroplossing; vindt men geene 

 vacuolen, zoo plasmolyseert men met eene salpeteroplossing a 

 10 "/o- Door die behandeling sterft het protoplasma en de vacuolen 

 blijven levend. Door nu een weinig op het dekglaasje te drukken 

 kan men vacuolen afzonderen (o. a. bij Vanda tricolor en Trades- 

 cantia). De vacuolen zijn ook zichtbaar zelfs in de jongste cellen, 

 in praeparaten met chroomzuur gefixeerd. 



De Spermatozoïden, de Cyanophyceën en de Bacteriën (waarin 

 men geene vacuolen heeft kunnen waarnemen) daargelaten, be- 

 vatten alle levende plantencellen vacuolen die van een eigenen 

 wand omgeven zijn. 



In vele jonge weefsels zag Schr. dat de vacuolen zich dikwijls 

 in kleinere verdeelen. Men ziet dan meest altijd dat de vacuole 

 door het protoplasma ingesnoerd wordt, en als die insnoering 

 toeneemt verdeelt zich de vacuole in tweeën. Deze insnoering is 

 het gemakkelijkst waar te nemen bij jonge zwamdraden, jonge 

 haren, bij vegetatiecellen van wortels en stengels, enz. Behalve 

 verdeeling grijpt ook ineensmelting van vacuolen plaats. Uit 

 beide voorgaande resultaten en uit de omstandigheid dat nooit 

 spontane verschijning van vacuolen (zie verder) waargenomen 

 werd, mag men afleiden dat de vacuolen der dochtercellen 

 afkomstig zijn van die der moedercel. Alle notynale vacuolen 

 eener plant zijn dus ontstaan door verdeeling der vacuole der 

 oorspronkelijke eicel. De tonoplast, d. i. de levende wand der 

 vacuole, komt overeen] met de andere organen die zich in het 

 protoplasma bevinden en zich door deeling vermeerderen, als 

 b. V. de kern, de chromatophoren, enz. In jonge cellen ziet men 

 de vacuolen trapsgewijze veranderen : er moeten dus, zelfs in de 

 initiaalcellen, protoplasmastroomen plaats hebben, evenals in de 

 oudere cellen. Die protoplasmabewegingen beginnen dus niet, als 

 HoFMEiSTER het dacht, wanneer de cellen haren meristematischen 

 toestand verlaten hebben, maar komen reeds in de allerjongste 



