— 269 — 



regenwater in de zonnestralen plaatst ontstaat geen spoor van 

 incrustatie, hetgeen zou moeten gebeuren indien de cellen het 

 koolzuurzout afscheiden . 



Er ontstaat dus dan alleen eene krijtkorst op Chara, wanneer 

 het een of ander calciurazout in het omgevende water opgelost is. 

 Het ontbinden van dubbel koolzuur calcium veroorzaakt alleen 

 de incrustatie niet; maar waarschijnlijk brengt het afscheiden 

 van een loogzout door de plant gedurende het assiraileeren een 

 neerslag van koolzure kalk te weeg, en men moet aannemen dat 

 een koolzuur alkali vrij wordt. 



Evenwel wijst Schr. hierop, dat het wenschelijk ware te onder- 

 zoeken of op andere planten dan Chara, in oplossingen van ver- 

 schillende kalkzouten, een korst van koolzuur kalk kan ontstaan. 



E. Verschaffelt. 



pringshrim, M. Uebcr die Entstelning der Kalkincrustationen 

 an Silsswasserpffmicen. (Jahrbücher für wissenschaftliche Bota- 

 nik, Hcrausgegeben von D"" N. Pkingsheim. XIX Band. I Heft. 

 Berlin 1888). 



Voor verscheidene jaren heeft Schr. door eenige zeer eenvou- 

 dige proeven bewezen dat het ontstaan eener kalkkorst op 

 waterplanten in verband staat met de assimilatie, d. w. z. met 

 het opslorpen van C0-> door de plant. Men kan immers naar 

 believen, in eene oplossing van dubbel koolzuur-calcium, eene 

 incrustatie op microscopische plantendeelen doen ontstaan, en 

 bijgevolg, in onzekere gevallen, bij middel van dat verschijnsel 

 vaststellen of assimilatie al of niet plaats grijpt. 



De voorwerpen, die tot zulke proeven gebruikt werden, waren 

 Chara, Nitella, Spirogyra, ConfiTva, Uossen (Mniurn), en einde- 

 lijk ook voorkiemen van Varens {Aspidium violaceum, enz.). De 

 planten werden op groote voorwerpglazen en onder groote dek- 

 glazen geplaatst in water, dat met dubbel koolzuur-calcium 

 [Ca (HCOs)^] verzadigd was. Zij moesten volkomen vrij zijn van 

 alle korst. Op die wijze bereid, werden nu de voorwerpen in een 

 vochtige kamer gebracht, zoodat een spontaan neerslaan van 

 koolzuur-calcium onmogelijk was. Na 26 tot 34 uren, volgens de 

 kracht der assimilatie en den concentratiegraad der oplossing, 

 zag men de eerste kristallen op de cellen verschijnen; daarna 



