— 272 - 



grootere of kleinere kracht der assimilatie in de verschillende 

 planten en in de verschillende deelen eener zelfde plant. 



Wanneer immers, op eenige plaats het koolzuur aan het water 

 sneller ontnomen wordt dan een nieuwe hoeveelheid door diffusie 

 zijne plaats kan innemen, daar zal zich natuurlijk een neerslag 

 afzetten. De kristallen zullen dus vroeger verschijnen en sneller 

 aangroeien, waar de kracht der assimilatie de grootste is. Het is 

 dan ook niet te verwonderen, dat planten die slechts zwak assi- 

 mileeren, wanneer zij in water leven dat weinig kalk bevat, geene 

 korst verkrijgen, terwijl Chara b. v. die krachtig assimileert, in 

 dat zelfde water eene incrustatie vertoont. Op de zelfde wijze kan 

 men verklaren waarom verscheidene planten, zooals Nitella, op 

 zekere plaatsen, zelfs in kalkhoudend water, geene korst dragen, 

 terwijl ze op andere plaatsen, die rijker zijn aan CaCHC.Os)^, een 

 geringe korst vertoonen. 



In het eerste geval was de assimilatie zeer zwak, in het tweede 

 was zij sterker geworden. Daarbij moet nog in acht genomen 

 worden dat de onderscheiden deelen der planten zeer verschillend 

 zijn, wat de levendigheid der assimilatie betreft. Men stelt dan 

 ook vast wat de jonge toppen van Chara, die, zooals alle jonge 

 deelen, minder sterk assimileeren dan andere, in den regel door 

 geene korst bedekt zijn. 



Eindelijk is dezelfde verklaring geldig voor de verschillen die 

 men in eene zelfde cel aantreft : men weet ten stelligste, en dat 

 heeft Schr. nog onlangs bewezen, dat ook in de verschillende 

 deelen eener enkele cel eene zeer verschillende assimilatiekracht 

 kan heerschen, die van den bladgroeninhoud volkomen onafhan- 

 kelijk is, en door de Bacteriën-methode kan herkend worden. 



Men ziet dus dat de assimilatie voldoende is om alle bijzonder- 

 heden van het ontstaan en de uitbreiding der kalkkorst op water- 

 planten verklaart; en Schr. verheft zich uitdrukkelijk tegen de 

 onderstelling van D"" Hassack (zie hooger), dat de planten een 

 koolzuur-zout afscheiden, en aldus in het Ca-houdend water een 

 neerslag te weeg brengen. Men kan, wel is waar, op die wijze de 

 verschillen verklaren, die tusschen verschillende planten voor- 

 komen, door aan te nemen dat sommige een loogzout afscheiden, 

 en andere niet, maar hoe zou men kunnen aannemen — om te 



