— 275 — 



ontwikkelde bladeren van Salioo amygdalina vindt men, behalve 

 de vaatbundels, negen lagen cellen, nl. a) de bovenste opper- 

 huid ; b) twee lagen palissadenweefsel ; c) vier chlorophylrijke 

 merencbymlagen ; d) eene kleurlooze of chlorophylarme laag cel- 

 len, met groote tusschenruimten ; e) de onderste opperhuid. Het 

 insect legt zijn ei in de jonge merenchymlagen, die dan nog geene 

 tusschenruimten bevatten. Het onregelmatig gezwel op het blad 

 wordt aanvankelijk in de nabijheid van de uitwendige opening 

 zichtbaar, en strekt zich van daar in de richting van het ei uit; 

 het is rondom het ei dat het gezwel het meest aangroeit. 



De merenchymlagen zijn in de gal met de cellen der vaatbundels 

 vereenigd tot eene donkergroene kleincellige massa, die der 

 larve tot voedsel verstrekt. De buitenlaag der gal is door de 

 overige weefsels van het blad gevormd, en is klem-loos of rood. 

 De verschillende weefsels kunnen dus in de gal duidelijker dan in 

 de normale bladeren onderscheiden worden. 



In de voortplantingsorganen van Nematus capreae vindt men 

 dezelfde deelen als bij de andere vliesvleugeligen (Hymenopteren), 

 nl. de eierstokken, de giftklieren en de giflblaas. De giftklieren 

 hebben de gewone structuur : zij bestaan uit een aantal draden, 

 die tamelijk dik zijn en een zeer ingewikkelden bouw hebben. In 

 het kanaal dat lederen draad doorloopt, monden een aantal klei- 

 nere zijdelingsche buisjes uit. De giftblaas, wier middellijn l mm. 

 bedi'aagt, bevat eene doorzichtige, draderige proteïsche stof, die 

 op albumine gelijkt, maar daarvan door harephysiologische eigen- 

 schappen volkomen moet verschillen. 



De volgende feiten bewijzen dat het ontstaan van het cecidium 

 moet toegeschreven worden aan de slijmachtige stof, die uit de 

 giftblaas van het insect afkomstig is, en bij het leggen van het ei 

 in de wonde achtergelaten wordt : 



1° ledere wonde, door de zaagvormige legboor van het insect 

 aan eene plant toegebracht, geeft aanleiding tot een cecidium, 

 zelfs wanneer daarin geen ei is gelegd geworden. In dit geval 

 blijft wel is waar het cecidium zeer klein; het is echter, voor 

 't overige, gelijk aan de andere cecidien, die een ei bevatten. 

 Eene dergelijke gal blijft klein, dewijl het dier, wanneer het geen 

 ei in de wonde legt, daarin ook minder stof uit zijne giftblaas giet. 



