— 278 — 



van gansch bijzonderen aard plaats heeft. Men kan berekenen, 

 dat ongeveer 0,06 mm' eiwitstof in iedere wonde gebracht wordt ; 

 daarvan behoort ruim eene helft tot het ei, en is dus onwerk- 

 zaam. Het volumen van het levend protoplasma der gal overtreft 

 onbetwijfeld 10 mms. uit de vergelijking dier twee grootheden 

 mag besloten worden dat de cecidiogene stof een (prikkelend) 

 enzym, een dusgenaamd groei- enzym is. 



Wanneer de cecidien van Cyni-ps Kollari, C. fecundatrioo en 

 C. foliioT^ witgevlekte Eiken, b. v. op Quercus 'pedunculata, var. 

 voriegata ontstaan, zoo zijn zij evenzeer gepanacheerd ; dezelfde 

 gallen zijn op Quercus pedunculata var. atropurpwea donker- 

 paars gekleurd. De gallen van C. fecimdatrix zijn algemeen op 

 Q. sessüiflora, var. asplenifolia : wanneer eene der schubben van 

 het napje eener dergelijke gal den vorm van een gewoon groen 

 blad aanneemt, zoo is dat blad gevederd als dat der waardplant. 

 Deze en andere voorbeelden leeren ons, dat al de eigenschappen 

 der plant in het cecidium teruggevonden worden ; de levenszelf- 

 standigheid van het cecidium is dus zeer nauw verwant met die 

 zijner waardplant. 



Somwijlen kunnen op de gallen zelve, nieuwe gallen van 

 tweeden rang ontstaan : men vindt b. v. de gal van Rhodites 

 eglanteriae, die gewoonlijk op bladeren van Rosa canina, enz. 

 voorkomt, op draden der rozespons van Rhodites : ondanks dat 

 uitzonderlijk substraat heeft de gal van R. eglanteriae volkomen 

 hare normale kenmerken. Dit feit, en andere van gelijken aard 

 bewijzen, dat eene gal (in het besproken geval de rozespons) hare 

 kenmerken niet kan mededeelen aan de gallen, die zij op hare 

 beurt draagt. 



Algemeene gevolgtrekkingen : er bestaan, in het protoplasma 

 dat zich op den weg der cecidiogenese bevindt, twee duidelijk 

 gescheiden klassen van eigenschappen, nl. vooreerst de erfelijke 

 eigenschappen, die voor de waardplant en het cecidium dezelfde 

 zijn, en ten anderen, de tijdelijke eigenschappen van het cecidium 

 zelf. Deze laatste zijn onbestendig, en kunnen niet medegedeeld 

 worden aan de nieuwe organen, die zich ten koste der gal ont- 

 wikkelen. De eerste daarentegen zijn bestendig, en worden mede- 

 gedeeld door de plant aan de gal, en door deze aan de nieuwe 

 organen. A. Teirlinck. 



