— 280 - 



tweede, en dit laatste uit den voet van het eerste schijnt te ont- 

 springen. Daarenboven ontstaat, aan iedere zijde van het tweede 

 blad, eene kleine verhevenheid, die zich niet verder ontwikkelt, 

 maar evenzeer als het eerste begin van een schutblad mag 

 beschouwd worden. Bij Galanthus worden dus vier schutbladen 

 aangelegd ; daarvan groeien er twee samen om de bloeischeede 

 te vormen, terwijl de twee overige onderblijven. — Schr. 

 behoudt zich verdere mededeelingen omtrent dat onderwerp voor. 



D' Hans moiisch. Die Herkunft des Sal'peters in der Pflanze, 

 — Verhandl. des kais. königl. zoologisch-botanischen Gesellschaft 

 in Wien, XXXVIII Bd. 1 Quartal. 1888; Sitzungs-berichte bdz. 22. 



Schr. heelt in eene vroeger verschenen mededeeling bewezen, 

 dat Nitraten bij middel van diphenylamine (in zwavelzuur opge- 

 lost) rechtstreeks in de plantencellen kunnen aangetoond worden, 

 en dat de tegenwoordigheid van die zouten in de planten een zeer 

 gewoon verschijnsel is. Van de laagste gewassen, als wieren 

 (b. V. Spirogyra, Fucus, Nitoiphylliim enz.) en zwammen, tot de 

 hoogst ontwikkelde Phanerogamen vindt men salpeter, in de 

 houtachtige planten minder dan in kruidachtige, en bij de dusge- 

 noemde salpeter-planten {Amarantus, Chenopodium, Atmplex, 

 Helianthus, Nicotiana, Capsella, enz.), in verbazende verhouding. 

 Het was daarentegen onmogelijk, in de (omtrent lOÜ) onderzochte 

 plantensoorten nitrieten aan te toonen, ondanks het gebruik van 

 de gevoeligste herkenningsmiddelen, waarover de hedendaagsche 

 scheikunde beschikt. Deze uitkomst stemt overeen met het feit, 

 door MoLiscH vastgesteld, dat nitrieten, door de plant opgenomen, 

 onmiddellijk gereduceerd worden : terwijl nitraten zeer lang 

 (weken, zelfs maanden) in de plant kunnen verblijven, worden 

 nitrieten er dadelijk ontbonden. Nitraten, in tamelijk sterke 

 oplossing (0,1 °/o en sterker) hebben op de plant geen schadelijken 

 invloed, terwijl zeer verdunde nitriet-oplossingen (0,01 °/o bijv.) 

 voor vele planten giftig zijn. 



Het was tot heden niet uitgemaakt, van waar de in de plant 

 bevatte nitraten afkomstig zijn : worden zij door de plant uit de 

 buitenwereld opgenomen, of worden zij in de plant, door de 

 levensverrichtingen der cellen, uit andere N-verbindingen opge- 

 bouwd ? Deze laatste zienswijze werd door Berthelot en André 

 zeer uitdrukkelijk aangekleefd. 



