— 284 — 



bloed, in een luchtdicht afgesloten glas aan direct zonlicht bloot- 

 gesteld, doet de aderlijke kleur in de slagaderlgke overgaan, 

 terwijl in 't duister de donkerroode aderlijke kleur allengs terug- 

 komt. Door Engelmann werd die proef, met eenige wijzigingen 

 herhaald; hij bracht een chlorophylrijken iS'piror7?/radraad van 

 1/10 mill. dikte onder het dekglas, in een druppel onverdund of 

 weinig verdund geditibrineerd runderbloed, dat door een stroom 

 van waterstof of koolzuurgas een duidelijk aderlijke kleur had 

 verkregen. Het preeparaat werd aan het licht blootgesteld en de 

 kleurveranderingen met den microscoop gevolgd. Binnen 10 a 

 15 minuten was het bloed langs den draad, tot op ongeveer 

 l/j, _ 2 mill. afstand ervan, licht (slagaderlijk) rood geworden. De 

 grens tusschen de roode en de blauwe kleur was zeer duidelijk. 

 In 't duister keerde de aderlijke kleur binnen ongeveer den- 

 zelfden tijd terug. 



Zeer schoon kunnen de zuurstof-uitscheiding in 't licht en de 

 zuurstof-opslorping (ademhaling) in 't duister met behulp van het 

 microspectraal-oculair (nog beter met Engelmann's microspec- 

 traal photometer) gevolgd worden. Aderlijk bloed vertoont een 

 donkeren breeden absorptieband, terwijl slagaderlijk bloed twee 

 nauwere banden in het spectrum doet ontstaan. Naarmate de plant 

 zuurstof afscheidt ziet men de enkele band ineen dubbelen band 

 veranderen. Het is Engelmann bovendien gelukt het ongelijk uit- 

 werksel der verschillende stralen van het spectrum (rood, geel, 

 oranje, blauw, enz.) op de zuurstof-uitscheiding onmiddellijk 

 aanschouwelijk te maken. Hij liet op een Spirogyra-draad, in 

 aderlijk bloed geplaatst, een spectrum van ongeveer één centi- 

 meter lengte (aan een gasbrander ontleend) vallen, zoodanig dat 

 de verschillende deelen van den draad door rood, geel, oranje, 

 blauw enz. licht beschenen werden. Na 15 minuten had zich 

 evenals in de eerste proef, langs den draad, aan beide zijden, een 

 üchtrooden hof gevormd. De breedte van dien hof was echter 

 niet overal dezelfde : zij bereikte haar maximum (1 mm.) tegen- 

 over het gedeelte van den draad, dat aan de roode lichtstralen 

 blootgesteld was, (dus waar de sterkste afscheiding van zuurstof 

 plaats greep,) en daalde van daar naar het uiterst zichtbare rood 

 en het begin van het groen. 



