— 286 — 



voedsel te verschaffen? Kan men, met andere woorden, eene 

 gewone plant van licht en bladgroen onafhankelijk maken? 



In die richting werden de eerste proeven genomen door Böhm 

 (1877 en 1883); deze onderzoeker gebruikte stengeldeelen en 

 kroonbladeren, ook jonge boonplanten, die een tijdlang in de 

 duisternis gebleven waren en daardoor haar zetmeel en haar blad- 

 groen verloren hadden. Wanneer zij vervolgens op suiker- of 

 glucose-oplossingen gelegd werden, ontstonden zetmeelkorrels 

 in haar weefsel, een bewijs dat zij de opgeloste organische stof 

 opgeslorpt en tot het bereiden van zetmeel benuttigd hadden. 

 Door de proeven van Meter (1886) werd aangetoond dat glucose, 

 Isevulose, galactose, maltose, manniet (door de Oleaceën), dul- 

 ciet (door Evonymus), glycerine (door enkele soorten), door 

 plantendeelen konden opgenomen en tot zetmeel omgewerkt 

 worden. 



Laurent heeft, naar aanleiding eener prijsvraag, uitgeschreven 

 door de Société royale de botanique de Belgique{\), de onderzoe- 

 kingen der vorige schrijvers herhaald, en de uitkomsten die zij 

 verkregen hadden, door talrijke nieuwe proefnemingen gestaafd 

 en uitgebreid.' Ziehier de methode door Laurent gevolgd : 

 « Aardappelknollen van middelmatige grootte werden in zaad- 

 pannen geplant en onmiddellijk in 't duister geplaatst. Wanneer 

 de scheuten omtrent 25 centimeters hoog waren, werden zij 

 eenige centimeters boven den grond afgesneden ; de cultuur 

 werd echter behouden, om uit dezelfde knollen eene tweede en 

 soms eene derde maal scheuten te verkrijgen. De keus der scheu- 



(1) De prijsvraag luidde als volgt (5 Dec. 1885): Les expériences de 

 Böhm tendent a pouver que les plantes peuvent fermer de Tamidon au 

 moyen d'une solution sucrée (saccharose ou glycose) absorbée, soit par 

 leurs racines, soit par la surface de leurs feuilles. 



On demande de répéter ces expériences en discutant soigneusemenfc 

 toutes les causes d'erreur, et de les étendre en s'assurant si l'amidon se 

 produit quand on fournit a la plante d'autres matières sucrées: maltose, 

 lactose, mannite, etc. ; ou même des substances plus simples : érythrite, 

 glycerine, acide tartrique, acide malique, acide succinique, acide lac- 

 tique, acide formique, aldéhyde formique, etc. ; oxyde d'éthylène, 

 acétones, etc. ... » 



