— 292 — 



bereikt haar minimum ergens in het oranje ; daarna klimt zij zeer 

 snel en bereikt een eerste maximum in het oranje-geel (absorptie- 

 band bij D). Zij vermindert verder, om daarna nogmaals en nog 

 hooger te klimmen tot een tweede maximum (absorptieband in 

 het groen); na eene kleine vermindering klimt zij tot een derde en 

 laatste (absoluut) maximum (derde uiterst zwakke absorptie-band 

 in 't blauw-groen). Verder, naar het violet einde toe, vermindert 

 de absorptie aanzienlijk. Door de vergelijking dier uilkomsten 

 met hetgeen hooger gezegd werd van den invloed van het zicht- 

 baar gedeelte des microspectrums op de bewegingen der purper- 

 bacterien, is bewezen dat tusschen opslorping en physiologische 

 werking van het licht eene wezenlijke betrekking bestaat. (De 

 energie van het gaslicht-spectrum daalt inmers van het rood 

 naar het violet toe; in 't oranje-geel is de bacterien-verzameling 

 dan ook zeer dicht, dewijl de oorspronkelijke energie aldaar nog 

 groot is, en tevens de absorptie sterkt. In 't blauwgroen is de ver- 

 zameling veel minder dicht, al bereikt de absorptie aldaar een 

 absoluut maximum, want de hoeveelheid energie die eene opper- 

 vlakte-eeuheid ontvangt is veel geringer dan in het oranje- 

 geel, enz). 



Opslorpinff der donkere warmtestralen door de ptirperbac- 

 terien. De buitengewoon sterke werking der ultraroode stralen 

 liet een bijzonder sterke opslorping en tevens een bijzonder 

 duisteren absorptieband verwachten. Die verwachte, sterke 

 opslorping bestaat wezenlijk(l), maar slechts op eene kleine 

 plaats, tusschen de stralen van 0,75 en 1 u. golflengte; en het 

 maximum ligt tusschen 0,90 en 0,80 fx. Van beide kanten van dit 

 maximum vermindert de opslorping uiterst snel, hetgeen vol- 

 komen overeenstemt met de bijzonder dichte en scherp afgetee- 

 kende bacterienverzameling op die plaats. De volkomen onwerk- 

 zaamheid van het verste ultrarood is genoeg verklaarbaar door 

 dat de purperbactei-ien al de stralen doorlaten. Afen ziet dat de 

 photokinetische werking der stralen van verschillende golflengte, 

 wanneer men de dichtheid der verzamelingen van bacteriën als 



(1) Zooals bepaald werd bij middel van Langley's bolometrische 

 methode. 



