dezelfde niet; al die van den groten Herb. zijn naar die 

 van den Ort. san. gemaakt, dat lijdt geen twijfel, doch zij 

 zijn over het algemeen kleiner. Nergens, in geen deel van 

 het werk, vindt men echter aangestipt, dat het eene 

 bewerking of vertaling van een ander boek is. Zelfs de 

 « prologhe » laat het tegendeel verstaan. Men leest : 

 « Op dat dit boec alder werelt den gheleerden ende den 

 ongeleerden te profijte coraen mach hebbe iet in duytschen 

 laten maken. » 



De Vlaamsche uitgave werd nochtans niet rechtstreeks 

 naar den Ort. san. bewerkt. Wanneer men ze met de 

 talrijke Hoogduitsche uitgaven vergelijkt (zie Pritzel 

 Thes. Ut. bot. n^' 10820 tot 10833 mede begrepen), komt 

 men tot het vaste besluit, dat de eerste eene getrouwe 

 vertaling van de Hoogduitsche bewerking is. 



Wie is de schrijver van dit boek ? 



In de prologhe zegt de « scriver » , dat hij gedacht had 

 een eerlijk, profijtelijk en goed werk te doen met eenen 

 boek te maken, welke de krachten en de natuur der krui- 

 den deed kennen en tevens hunne « verwen ende wesen » 

 zoude wedergeven. En hij voegt er bij : « Daer om hebbe 

 ie sulcken lofeliken werck beghinnen laten doer enen 

 meester die inder medecinen gheleert is, die na mijnder 

 begeerten uut den waerdighen meesters inde medicinen 

 Galieno Avicenna Serapione Diascoride Pandecta Plateario 

 Ende andere vele cruden cracht ende natueren in een booc 

 ghebracht heeft. » Doch toen hij aan het afbeelden der 

 kruiden arbeidde i^), vond hij, dat er vele goede uitheem- 



(1) Zou dit niet bewijzen, dat de « scriver » tevens een teekenaar of 

 schilder was? Men leze verder nochtans, waar hij spreekt van eenen 



