— 47 — 



zijner gewassen opgeeft, tenzij enkele malen voor België, 



— iets wat de L'Ecluse en de Lobel steeds in acht nemen 



— stijft den Luikschen hoogleeraar in zijne meening. 

 Toch denken wij uit de quasi-eenparigheid der getuige- 

 nissen te mogen afleiden, dat èn Clusius èn Morren zich 

 hier vergist hebben. 



In 1546 was Dodoens terug in Mechelen, zooals blijkt 

 uit zijn eerste geschrift Cosmographia in Astronomiam 



et Geographiam isagoge (Antwerpen, J. Vander Loe, 



1548), geilagteekend uit Mechelen, den V December 1546. 

 Dit hooggeschat werk droeg hij op aan zijn kozijn Joach. 

 Hoppers, die zich veel met wereldbeschrijving onledig 

 hield, welke kennis hij verklaart aan Dodoens te danken 

 te hebben. Eene verhandeling over aardrijkskunde, 

 destijds door dezen op touw gezet en bestemd om zijn 

 eerste werk te voltooien, is nooit van de pers gekomen. 



In zijne Cosmographia , in 4 boeken verdeeld {De 



Mundo, De Coelo, De Terra, De Motu) volgt Dodoens het 

 stelsel van Ptolemeus, zonder iets nieuws aan den dag te 

 brengen; de groote verdienste bestaat inde goede, metho- 

 dische uiteenzetting der stof. 



In Mechelen als geneesheer gevestigd, bleek hij weldra 

 befaamd genoeg om tot stadsdokterli) te worden aange- 

 steld, welke bediening hij tot 1574 waarnam. In dien tijd, 

 toen zich schier niemand om gezondheidsleer bekreunde, 

 toen melaatschheid, pest en andere geesels bijwijlen heele 

 dorpen en steden besmetten en wegmaaiden.was zulk eene 

 betrekking niet van gevaar ontbloot. Behalve eene jaar- 

 lij ksche gratificatie van 10 ellen laken, voor een staatsie- 

 kleed bestemd, was hieraan een gewoon jaargeld verbonden 



(1) « Dokter van den arme », zouden wij thans zeggen. 



