— 53 — 



• 



later nochtans, stelde het Magistraat, om ongekende 

 redenen, andere en veel ongunstiger voorwaarden, die 

 Dodoens verklaarde niet te kunnen aannemen ; ook wer- 

 den de onderhandelingen weldra afgebroken. Hadde het 

 Magistraat zijne overdreven eischen wat gematigd, wellicht 

 ware ons het ongenoegen bespaard gebleven den beroemden 

 geleerde, tot onze schade en schande, zijn geboortegrond te 

 zien verlaten, om in den vreemde eene eervolle en winst- 

 gevende betrekking te gaan aanvaarden. 



Overigens, het heeft onzen landgenoot niet aan gelegen- 

 heden ontbroken, om tot hooge posten op te klimmen. Zoo 

 werd hem in 1568, door het Hof van Spanje, de plaats van 

 geneesheer aangeboden, die sedert het vertrek van Andr. 

 Vesalius, den beroemden Brusselaar, openstond. Dodoens 

 echter, wien het Spaansche hofleven waarschijnlijk niet 

 beviel, opperde velerlei bezwaren, zonder nochtans bepaald 

 te weigeren. Hij bleef dus Mechelen bewonen, waar hij in 

 1572 zijne beminde vrouw verloor, die hem vijf kinderen 

 geschonken had. Een tweede zware slag zou hem dat 

 zelfde jaar nog treffen. De omwenteling der 16^ eeuw was 

 losgebroken en Mechelen had 2ijne poorten voor den 

 Zwijger geopend. Ongelukkiglijk maakten de Spanjaards 

 zich meester van de stad, en verwoestten en plunderden 

 haar op de vreeselijkste wijze. Niets of niemand werd ont- 

 zien. Ofschoon Dodoens met de zijnen levend uit hunne 

 handen ontsnapte, schoot hij er evenwel geheel zijn for- 

 tuin bij in. Nu was goede raad duur, en hij besloot het 

 ambt van hofdokter te aanvaarden, dat de Spaansche 

 koning hem kort te voren weer had doen aanbieden. Ziende 

 echter dat in Mechelen zich alles op den ouden voet her- 

 stelde, wist hij nogmaals de zaak op de lange baan te 

 schuiven. Doch, door de tegenkanting van den hertog 



