— 59 — 



dit beroemde drietal aan elkander hechtte, gelijk hunne 

 meeste levensbeschrijvers beweren, is sterk te betwijfelen, 

 ten minste voor wat Dodoens en de Lobel betreft. Deze 

 laatste, hoogmoedig en laatdunkend, afgunstig wellicht 

 over de groote populariteit van Dodoens, scheen hem geen 

 goed hart toe te dragen en liet het bijwijlen in zijne schrif- 

 ten doorschemeren. In zijn « Nova stirpium adtersat^ian... 

 (Antw. Chr. Plantijn, 1576) namelijk, waar hij talrijke 

 kruidkundigen en plantenliefhebbers in de toenmalige 

 Nederlanden vermeldt, wordt Dodoens doodffez wegren. 

 Elders, in zijn « Kruydtboecl oft BeschrijtingJie tan aller- 

 leye ghenassen, kruyderen, hesteren ende gheboomtem in 

 1681 te Antwerpen uitgegeven, waar Dodoens zich pas 

 gevestigd had, valt hij den zedigen Mechelaar rechtstreeks 

 aan, wanneer hij zegt : « De nerstigheyt vati Dodonaeus, 

 ghelijck die op veel andere plaetsen te prisén, alsoo is die 

 op sommighe wat te vroech opghestaen, daer hy d' onbe- 

 kende planten seker crachten toeschrijft , die hy uyt 

 Dioscorides ghenomen heeft tot groot achterdeel van de 

 siecken ende versoeckers, dewelcke terstondt als waer- 

 achtigh nemen tghene dat gheschreven is, ende nochtans 

 door tversoecken comen te sterven U) » ... Zou men boezem- 

 vrienden, in 'topenbaar, zulke bloedige striemen toedienen? 

 4. Eistoria vitis vinique; el stirpium iionnnllarum alia- 

 rum... (Keulen, Mat. Cholin, 1580). 't Is eene verhandeling 

 over den wijngaard en den wijn v^], wat er van gemaakt 

 wordt en op welke wijze ; met eene opdracht aan den 

 aartsbisschop van Mainz. Op het einde komt er een aan- 

 hangsel voor, waarin Dodoens 53 zeldzame geneeskundige 



(1) Bihl. Belgica iVander Haeghen....) L. Nov. — Déc. 1884. 



(2) In gewijzigden vorm opgenomen in bet 3» boek; 3° deel, de.' 

 Stirpium hislorioe... 



