— 65 — 



nummerde bladen, en versierd met 1367 houtsneden (die 

 van 't supplement buiten rekening gelaten). En niet een 

 der beschreven gewassen, mag men zeggen, waaraan toen 

 geene geneeskracht werd toegedicht : veeltijds op gezag 

 van Theophrastes, Hippocrates, Dioscorides, Plinius en 

 andere oude schrijvers; dikwijls enkel op volksoverleve- 

 ring, het minst van al op pers(^onlijke ervaring gesteund. 

 Dodoens, ja, was een der eersten, die niet slaafs de werken 

 der Oudheid afkeek, en alles op eigen waarneming wilde 

 gronden, maar toch heeft hij zich niet ten volle aan den 

 invloed zijner voorgangers en van het midden, waarin 

 hij leefde, kunnen onttrekken. Hoe dwaas zij ook wezen 

 mochten, bleven er niettemin honderden van Dodoens' huis- 

 middeltjes en straatreraediën, die 't volk doorgaans meer 

 vertrouwt dan den geneesheer, tot heden toe bij boer en 

 burger in gebruik (1). Daarom ook denken wij, wordt het 

 Cruydt-boeck door de gelukkige bezitters, vooral van het 

 platteland, als een kostbare schat beschouwd, en is het, 

 onder folkloristisch oogpunt, van de hoogste waarde C^). 



Omtrent de vraag, wie de vertaler is der Eistoria Stir- 

 pium, Frans Van Ravelingen of zijn broeder Joost, zijn het 

 de geleerden niet eens. De meesten houden er Joost voor, 

 als onderteekenaar van het voorbericht der twee laatste 

 uitgaven; in den eersten druk echter (1608) komt het- 

 zelfde voorbericht ongeteekend voor. Volgens den uitste- 

 kenden geleerde, D*" Ferd. Vander Haeghen, is Frans Van 



(1) Men zie dienaangaande onze studie over de Volksgeneeskunde in 

 Vlaanderen, waarvan de Inleiding vei'schenen isin het Nederl Muzeum 

 18S9, I, blz. 117-154, en het !« hoofdstuk in Volkskunde, 18S9, blz. 4-9 

 en 22-34. 



(2) Zie Teirlinck, Onze oude kruidkundigen uit een folkloristisch oog- 

 punt, Botan. Jaarboek, 1889. . 



•5 



