— 70 — 



willen beschrijven, ghemerckt dat het reden is, dat men de 

 ghemeynschap van wesen en de ghelijckenisse der ghedaen- 

 ten meer achte dan het vervolgh van de letteren. » 



En waarlijk, niet zelden vindt men eenige nauw ver- 

 wante kruiden gelukkig bij elkander gebracht ; zulks is 

 het geval b. v. voor onderscheidene Saamhelmigen en Lip- 

 bloemigen (van de eerste familie nl. zijn vertegenwoordigd 

 de geslachten : Lappa, Achillea, Ilairicaria, Artemisia, 

 Tanacelum, GnapJialium, Filago, Inula en Eiipatorium). 



Tweede Deel. — « Van de cruyden ende ghewassen, 

 die met haerlieder bloemen sonderlinghe in de ghenees- 

 konste nut zijn, oft de ooghen een behaghen oft wellust 

 konnen gheven ;... ende daernae van de cruyden, die 

 kroonkens draghen, want ghemerckt dat de saden der sel- 

 ver dickwijls welrieckende zijn... » 



Dodoens onderscheidt de gewassen met merkwaardige 

 bloemen in wilde en gekweekte, en deze laatste in planten 

 met al of niet bolvormige wortels. Van daar vijf boeken : 



Boek I. Niet boldragende planten, in de tuinen ge- 

 kweekt. (Noemen we b. v. Viola ; Cheiranthus ; Canipa- 

 nula ; LycJmis, DiantJms ; Aqicilegia; AntUrrinum ; 

 Gelosia ; — Rosa, Cystus en Pceonia.) 



Boek II. Boldragende gewassen uit de tuinen ; evenwel, 

 die eetbaar zijn, « ende bequaem om te voeden, als zijn 

 Loock, Ajuyn, Porey ende ettelijcke andere dierghelijcke, » 

 worden verder bij de moeskruiden besproken. — Al de 

 hier bijeengebrachte bloemen behooren tot natuurlijke 

 familiën, nl. tot de Lelie-, Lischbloem- en Amaryllisach- 

 tigen en tot de Standelkruiden. 



Boek 111. Wilde bloemen. Iris en Acorus; vele Samen- 

 gesteldbloemigen, benevens een paar Rauonkelachtigen : 

 DelpJiinium en Adonis. 



