— 80 - 



Mechelaar, evenals Andr. Vesalius, zich veel met het 

 openen en ontleden van lijken bezighield, en door zijn 

 werk Medic. ohserv. exempla rara doet hij zich kennen 

 als een der stichters van de pathologische ontleedkunde ; 

 ja, prof. Morren begroet hem zelfs als den schepper van 

 dezen zoo belangrijken tak der geneeskunde. In dit laat- 

 ste geschrift vindt men zeer merkwaardige opmerkingen 

 over de beroerte, de keelontsteking en de hersenaan- 

 doeningen. 



Scheurbuik, typhus, cholera en pest — besmettelijke 

 ziekten, in de 16^ eeuw zoo gemeen, en wier oorzaak hij 

 aan 't bederven des dampkrings toeschrijft, — heeft hij een 

 der allereersten waargenomen en beschreven. Ook de ont- 

 steking van de spieren des onderbuiks doet hij voor het 

 eerst kennen. 



Ofschoon in veel mindere mate, heeft ook de groote ge- 

 leerde tol betaald aan de bijgeloovige denkbeelden, welke 

 toen nog overheerschten. In zijn Cruydt-boeck krielt het 

 van de fabelachtigste remediën, meestal aan de Oudheid 

 ontleend of uit den volksmond opgeschreven ; dikwijls ech- 

 ter duidt hij die slechts aan om ze belachelijk te maken. 

 Met de geneeskundige theorie, op de « Teeckenen oft 

 Indrucksels der Dinghen » gegrond, waarbij men de heel- 

 kracht eener plant uit den vorm, het uitzicht of de kleur 

 harer deelen beweerde te kunnen afleiden, stak hij insge- 

 lijks den draak. Krachtens die leer moesten de knobbelach- 

 tige wortels van het Speenkruid iFicaria rammculoïdes 

 Mönch) de aambeien wegnemen ; zou een geelsappig gewas 

 de geelziekte genezen, een roodvervig den bloedloop stel- 

 pen; zou eene vrouw enkel thee van de mannelijke of 

 vrouwelijke bloemen der Mercurialis hoeven te drinken, 

 om, naar believen, « knechtkens oft mejskens te ghewin- 



