— 87 — 



slechts 166 vroeggekiemde en 110 laatgekiemde planten 

 over. 



De zaden van Portulaca grandiflora en Dianthus 

 Heddewigi z\]\\ zoo klein, dat het schier onmogelijk is in 

 eene met aarde gevulde zaadpan, al de gekiemde zaden, 

 zonder uitzondering , te ontdekken en dagelijks weg te 

 nemen, hetgeen nochtans onontbeerlijk is tot het gelukken 

 der proef. Het was dan ook onmogelijk de twee genoemde 

 soorten te gebruiken. 



De meeste zaden der Camelia-Balsemijnen werden reeds 

 vóór de kieming door aardslakken zoozeer beschadigd, dat 

 wij gedwongen werden ook die plant van ons programma 

 te schrappen. 



De achttien variëteiten van Victoria- Asters gaven ons 

 in den beginne veel hoop. Na verloop van vier a vijf dagen 

 waren de eerste zaden gekiemd; de kiemplantjes werden in 

 bloempotten uitgeplant, en de vier a vijf daaropvolgende 

 dagen werden de volgende kiemplantjes uit de zaadpannen 

 genomen en weggeworpen. Dan bleven nog zeer vele niet 

 gekiemde zaden over. Ongelukkig waren de meeste dier 

 zaden ledig of dood, of werden zij door aardslakken 

 uitgevreten, zoodat wij voor Aster eene volkomen reeks 

 vroeggekiemde planten verkregen, maar schier geene 

 laatgekiemde individuen overhielden. 



Delphinium ajacis leverde eveneens, bij het dagelijks 

 uitlezen der gekiemde zaden, veel moeilijkheden op. Het 

 bleek weldra onmogelijk te zijn voor genoemde plant 

 dezelfde methode als voor Matthiola te volgen. Er werd 

 daarentegen op volgende wijze te werk gegaan : op 

 23 April, twintig dagen na de zaaiing, werden uit iedere 

 zaadpan de meest ontwikkelde plantjes (dus de plantjes, 

 die vermoedelijk het eerst gekiemd waren) en een aantal 



