— 117 — 



I. In de zeeduinen te Blankenberghe (aug. 1888) vonden 

 wij de volgende vormen : 



a) ? hoofdjes zonder straalbloemen, roodpaars gekleurd. 

 In sommige hoofdjes is de roode, in andere de paarse tint 

 overwegend. Dikwijls zijn de binnenste (jongste) bloempjes 

 bleeker dan de buitenste. Deze hoofdjes schijnen overeen 

 te stemmen met den oorsproukelijken (.l'"j vorm van 

 H. Muller. 



b. 9 hoofdjes zonder straalbloemen, roodpaars. 



De roode tint is steeds overwegend. De helinknopcy- 

 linders zijn veel dunner dan bij ? en aanvankelijk bleek, 

 maar worden weldra van onderen bruin. Deze verschei- 

 denheid stemt met Müller's 4*" vorm overeen. 



II. In de omstreken van Gent hebben wij dezelfde 

 vormen als in de zeeduinen aangetroffen. 



Al de exemplaren, die wij in Vlaanderen hebben onder- 

 zocht, bezitten eene harige zaadpluisfpap^ifs); in de duinen 

 zijn de haren doorgaans lang, soms bijna zoo lang als het 

 vruchtbeginsel ; te Gent zijn de haren doorgaans zeer kort. 



Wij hebben in Vlaanderen 7iooü exemplaren met grootere 

 randbloemen (2'" en 3'" vorm van Muller) aangetroifen. 

 (Wij hebben ten dien einde talrijke individuen van C.jacea 

 onderzocht te Gent, Terneuzen, Gavere, Ingelmunster, 

 Brugge en Blankenberghe.) 



Wij geven blz. 118 de gemiddelde afmetingen der 

 verschillende bloemdeelen, bij de door ons onderzochte 

 exemplaren. 



Samolus valerandi, L. Deze plant is in vochtige duin- 

 pannen, tusschen Blankenberghe en Hejst (aug. 1888), 

 zeer algemeen. De bloempjes zijn tot losse trossen veree- 

 nigd. De kroon is wit; hare middellijn bedraagt omtrent 

 4 millim. De kroonslippen zijn 1,25 a 1,5 millim. lang, 



