- 119 - 



aan hun top een weinigje breeder dan aan hun voet, 

 dwars afgeknot. De kroonbuis is op hare geheele lengte 

 evenwijd, 1,25 a 1,5 millim. lang, 1 millim. wijd. 



Het vruchtbeginsel is van onderen met den kelk vergroeid ; 

 zijne vrije bovenzijde is eenigszins gewelfd, en draagt ron- 

 dom een ring, die uitziet als eene honigklier, waarop wij 

 evenwel geen honig hebben kunnen bespeuren. De stijl is 

 zeer kort ; de stempel bevindt zich op dezelfde hoogte als 

 de helmknoppen. 



De meeldraden zijn een weinig boven het ondereinde der 

 kroonbuis ingeplant, en nauwelijks half zoo lang als deze 

 laatste, zoodat de helmknoppen gansch in de buis verborgen 

 zijn. 



De helmknoppen zijn geel, tweehokkig, gaan naar binnen 

 open, en zijn naar het midden der bloem geneigd, zoodat zij 

 den stempel omringen; men vindt steeds een of meerdere 

 helmknoppen in aanraking met den stempel, waardoor 

 spontane zelfbevruchting verzekerd is. 



Aan de keel der kroonbuis bevinden zich vijf teedere, 

 hoornvormige, witte aanhangsels, die op de kroon, tusschen 

 de kroonslippen ingeplant en naar boven gericht zijn. De 

 physiologische beteekenis dier hoorntjes is ons' onbekend 

 gebleven. 

 De bloemen staan overeind, met haar ingang naar boven. 

 Ofschoon wij de bloemen verscheidene malen bij mooi 

 weder gadegeslagen hebben, konden wij geene enkele maal 

 insectenbezoek vaststellen. Een insect zou, ten gevolge van 

 den stand der o* en 9 organen, eerder zelf- dan kruisbe- 

 vruchting bewerken. Al de onderzochte individuen droegen 

 goed zaad. Mislukte vruchtjes hebben wij niet aangetroffen. 

 Samolus valerandi is eene bloem met volkomen verbor- 

 gen, zeer ondiep gelegen honigklier (klasse B van 



