— 111 — 



pluim zeer ijl was en uit lange weinig bloeiende takken 

 bestond. Met het stuifmeel uit de bloemen van deze pluim 

 bestoof ik een kolf van een fertiel individu, in de hoop 

 daardoor zaad te winnen voor de voortzetting van het ras. 



Eindelijk waren er nog een paar fertiele planten wier 

 pluim enkele steriele of halfsteriele takken droeg, en die dus 

 eveneens voor zaaddragers in aanmerking kwamen. 



Het aantal der exemplaren, die geen kolven en geen 

 uitstoelsels voortbrachten en wier pluim óf geheel onver- 

 takt óf slechts van enkele kleine steriele zijtakken voorzien 

 was, bedroeg elf. 



Berekend op de 57 planten, die uit het zaad der gekozen 

 kolf gewonnen waren, geeft dit 19 7o> tegen 40 steriele 

 planten op de 340 of 12 °/„ in 1888. Hoe gering deze 

 vooruitgang, en hoe onzeker het cijfer van 19 ^ wegens 

 het geringe aantal planten in dit jaar ook zijn moge, toch 

 is het bewijs m. i. geleverd, dat de steriliteit in dit geval 

 eene erfelijke, en voor /Ixeervig vatbare eigenschap is. Ik 

 hoop trouwens deze proef nog gedurende eene reeks van 

 jaren voort te kunnen zetten. 



Naast deze proef heb ik nog van een vijftal andere kolven 

 van de cultuur van 1888 zaden gezaaid. Deze kolven 

 droegen hare zaden in twintig rijen, een grooter aantal 

 rijen had ik in 188S niet bereikt (1). Op één van deze vijf 

 bedden vond ik in Juli 1889 eene enkele steriele plant, die 

 wederom geheel aan de beschrijving voldeed en een geheel 

 naakte, onvertakte spil droeg. Het aantal fertiele exem- 

 plaren, uit de zaden derzelfde kolf gewonnen, bedroeg 35. 



(1) De door mij aangehaalde proef van Fritz Muller, over het 

 verhoogen van het aantal rijen in Maiskolven door cultuurkeus, is 

 uitvoeriger beschreven in « Kosmos » 1886, II Band, blz 22-26. 



